Η πόλη έχει ανάγκη από ένα νέο όραμα, προκειμένου να βρει ταυτότητα που θα της δώσει λάμψη και θα την κάνει σημείο αναφοράς σε όλη την Ελλάδα

Με τη σημερινή δημοτική αρχή μπορεί να μας χωρίζουν πολλά, και ιδεολογικά και πολιτικά και στον τρόπο άσκησης διοίκησης.
Οι όποιες διαφορές όμως έρχονται σε δεύτερη μοίρα, όταν πρόκειται για το παρόν και το αύριο μιας πόλης που έχει χάσει προ πολλού τη λάμψη της.
Τα πρόσωπα άλλωστε έρχονται και παρέρχονται και αυτό που μένει είναι το έργο που θα αφήσουμε για να κάνει το Γαλάτσι το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός.
Τώρα, λοιπόν, που παρουσιάζεται μπροστά μας η μεγάλη ευκαιρία του ΜΕΤΡΟ, οφείλουμε να συνεννοηθούμε και να βάλουμε στην άκρη τις όποιες διαφορές έχουμε.
Πάνω απ’ όλους και όλα άλλωστε είναι η πόλη, η οποία έχει ανάγκη από ένα νέο όραμα για να αποκτήσει ελπίδα και προοπτική.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με μια βασική διαπίστωση.
Η οικοδομή τελείωσε!
Είμαστε κατά συνέπεια υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε λοιπόν άλλους τρόπους για να δημιουργήσουμε νέο πλούτο που θα ξαναφέρει το χαμόγελο στα χείλη όλων μας.
Το ΜΕΤΡΟ, ναι, δε θα έρθει αύριο στην πόλη μας!
Τώρα όμως είναι η ώρα να ανοίξουμε το διάλογο για το πώς θα κινηθεί «ζεστό» χρήμα και το πώς θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
Εάν η συζήτηση έχει ως βάση της ότι με το ΜΕΤΡΟ θα διευκολυνθούν οι μετακινήσεις μας, μάλλον έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό.
Χρήσιμο ότι θα κερδίζουμε χρόνο, αλλά ο διάλογος πρέπει να έχει ως αφετηρία το τι πόλη θέλουμε να φτιάξουμε και το πώς θα είναι τα επόμενα χρόνια και τις επόμενες δεκαετίες.
Ναι, η δημοτική αρχή και ο σημερινός δήμαρχος άργησαν!
Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως!
Η πόλη, με αφορμή το ΜΕΤΡΟ, θα πρέπει να αποκτήσει ταυτότητα και φυσιογνωμία.
Ας δούμε κάποιες ιδέες προς την κατεύθυνση αυτή:
1. Φθηνή εμπορική αγορά: Το συγκριτικό πλεονέκτημα του ΜΕΤΡΟ μπορεί να δώσει τη δυνατότητα στην πόλη μας να γίνει πόλος έλξης για αγορές από μικρομεσαία εισοδήματα. Ναι, μπορούμε να συζητήσουμε το πώς θα φτιάξουμε μια νέα φθηνή και ποιοτική εμπορική αγορά που να ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις των καιρών και πρέπει να το κάνουμε τώρα.
2. Κέντρο φροντιστηριακής εκπαίδευσης: Η δική μου γενιά προτιμούσε να πηγαίνει φροντιστήριο στο κέντρο της Αθήνας. Η γενιά της κόρης μου και του γιου μου προτιμά το Μαρούσι, γιατί εκεί πιστεύει ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει μια θέση σε κάποιο από τα κορυφαία ΑΕΙ της χώρας.. Γιατί, λοιπόν, και εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε την πόλη μας κέντρο φροντιστηριακής εκπαίδευσης; Η πόλη άλλωστε διαθέτει σήμερα την πιο μορφωμένη γενιά που είχε ποτέ της και φροντιστήρια υψηλού επιπέδου.
3. Συνεδριακό Κέντρο: Το ΠΑΛΑΙ μάς δίνει την ευκαιρία να προσελκύσουμε επιστήμονες, οι οποίοι μέσα από τη συμμετοχή τους σε συνέδρια κύρους θα δώσουν στο Γαλάτσι τη δυνατότητα να γίνει σημείο αναφοράς σε όλη την Ελλάδα
4. Ανάπλαση ελεύθερων χώρων: Μέσω του Μετρό μπορούμε να φυτέψουμε με πράσινο όλους εκείνους τους λιγοστούς ελεύθερους χώρους που έχουν απομείνει. Όλοι μας άλλωστε συμφωνούμε ότι η ζωή μας χρειάζεται περισσότερο χρώμα που θα περιορίζει το γκρίζο φόντο του μπετόν και της πολυκατοικίας.
5. Ανάδειξη Άλσους: Πόλεις όπως η Πάτρα και το Ρέθυμνο συγκεντρώνουν κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες στο Καρναβάλι που διοργανώνουν. Το Γαλάτσι μπορεί να κερδίσει το δικό του στοίχημα μέσω του καλοκαιρινού Φεστιβάλ, καθώς οι πάντες πλέον θα έχουν πρόσβαση μέσω του Μέτρο.
Κανείς δεν περισσεύει
Τώρα είναι η ώρα να κινητοποιήσουμε όλους τους παραγωγικούς φορείς, όλους όσοι έχουν ιδέες και όρεξη να βάλουν πλάτη στο νέο μεγάλο στόχο.
Κανένας δεν περισσεύει σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια!
Με το Μετρό ή θα φτιάξουμε την πόλη μας ή θα μας συντρίψουν οι ράγες του!