Το παράδειγμα του Όρμπαν στην Ουγγαρία, οι κάμερες που γίνονται μέσα σκλαβιάς, η τηλεργασία και η αμφισβήτηση δικαιωμάτων και κατακτήσεων.

 Οι τελευταίες δραματικές εξελίξεις στην κρίση που έχει προκαλέσει παγκοσμίως ο κορονοϊός, φέρνουν στο προσκήνιο το βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ «1984 Ο Μεγάλος Αδελφός».

Το 1984, όπως αναφέρεται στην εισαγωγική παρουσίαση του βιβλίου ήταν τότε το μέλλον, σήμερα είναι παρελθόν, αλλά δεν παύει να είναι πάντα μια χρονιά του μέλλοντος που απειλεί την ανθρώπινη ιστορία.

Οι μέρες του εγκλεισμού και της καραντίνας άλλωστε που βιώνουμε όλοι μας, καθιστούν σαφές ότι ο «Μεγάλος Αδελφός» είναι ήδη εδώ και απειλεί να τινάξει στον αέρα δικαιώματα και κατακτήσεις.

Για να γίνουν σαφείς οι κίνδυνοι που ελλοχεύει η νέα πραγματικότητα, ας δούμε τι συμβαίνει στη Μόσχα, όπου περισσότερες από 100.000 κάμερες, παρακολουθούν όσους είναι σε καραντίνα λόγω του κορονοίου.  

Στις βάσεις δεδομένων υπάρχουν οι διευθύνσεις τους, τα νούμερα των τηλεφώνων τους, αντίγραφα των διαβατηρίων τους και όποιος σπάει την καραντίνα συλλαμβάνεται σε πραγματικό χρόνο από την αστυνομία.

Θα μπορούσε ασφαλώς να ισχυριστεί κανείς πρόκειται για μεμονωμένο φαινόμενο με στόχο την αντιμετώπιση της πανδημίας, αλλά τα δεδομένα είναι τέτοια που δεν οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα.

Το Zoom, η δημοφιλέστερη πλατφόρμα βιντεοδιασκέψεων στην εποχή της τηλεργασίας,  και της online επικοινωνίας, αναγκάστηκε πρόσφατα να απολογηθεί για τα έως τώρα προβλήματα ασφάλειας.

Στην ουσία δηλαδή οι χρήστες γίνονται η εύκολη λεία για τους χάκερ, οι οποίοι ανά πάσα στιγμή μπορούν να παγιδέψουν μικρόφωνο και κάμερα, που από εργαλεία δουλειάς γίνονται μέσα σκλαβιάς.

Εάν προσθέσουμε τώρα, ότι κινητά τηλέφωνα και πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, δίνουν τη δυνατότητα για τεράστια συγκέντρωση προσωπικών δεδομένων, γίνεται αντιληπτό ότι η εποχή του Big Brother μόλις άρχισε.

Εργασία

Αυτή βέβαια είναι η μια όψη της πραγματικότητας που δημιουργεί η κρίση του κορονοϊού, καθώς η άλλη που είναι και η πιο ζοφερή έχει σχέση με τις μεγάλες ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις.

Έννοιες όπως τηλεργασία και  εκ περιτροπής εργασία, προστίθενται σ’ αυτές της μερικής απασχόλησης και της ευελιξίας και διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ στην αγορά εργασίας.

Τα όρια ανάμεσα στη δουλειά με δικαιώματα και την υποαπασχόληση και την ανεργία γίνονται ακόμη πιο θολά και το μόνο βέβαιο είναι ότι οδηγούν σε περαιτέρω φτωχοποίηση τα μεσαία και λαϊκά εισοδήματα.

Τουρισμός

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, οι κίνδυνοι για οικονομίες όπως η ελληνική που βασίζονται σε παροχή υπηρεσιών όπως για παράδειγμα ο τουρισμός, είναι ακόμη μεγαλύτεροι.  

Η έκθεση του ΟΟΣΑ με αφορμή τον κορονοϊό αναφέρει τα εξής:

• «Για την Ελλάδα η δυνητική αρχική επίπτωση που θα έχουν στη δραστηριότητα τα μερικά ή ολοκληρωτικά shutdown ως ποσοστό του ΑΕΠ σε συνεχείς τιμές, πλησιάζει το -35%».
• «Ο λόγος διότι ο τουρισμός, η εστίαση και άλλοι κλάδοι που πλήττονται ιδιαίτερα από τα shutdown, φαίνεται να έχουν υπερβολικά μεγάλη συμμετοχή στη διαμόρφωση του Ελληνικού ΑΕΠ»

Επισιτιστική κρίση

Το ερώτημα που θέτουν όλο και περισσότεροι είναι εάν οι συνθήκες που διαμορφώνει η κρίση του κορονοϊού, μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε επισιτιστική κρίση.

Τέτοιο ζήτημα για την ώρα δεν υπάρχει λόγω της επάρκειας τροφίμων στην αγορά, αλλά ουδείς μπορεί να μιλήσει με βεβαιότητα για τη διάρκεια της κρίσης και τι θα συμβεί εάν κλείσουν τα σύνορα.

Όρμπαν και ΕΕ

Η κρίση της πανδημίας του κορονοϊού ήρθε για να επιβεβαιώσει το πόσο σαθρό είναι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η άρνηση αλληλεγγύης του πλούσιου Βορρά (Γερμανία, Ολλανδία) στον φτωχό Νότο (Ιταλία Ισπανία) που πληρώνει το βαρύτερο τίμημα της κρίσης, δείχνει πως ίσως να βρισκόμαστε στο τέλος της Ε.Ε.

Το παράδειγμα του Όρμπαν στην Ουγγαρία που θα κυβερνά επ’ αόριστον με Διατάγματα, επιβεβαιώνει ότι επίδοξοι δικτάτορες  αμφισβητούν βασικές έννοιες του ευρωπαϊκού κεκτημένου όπως η Δημοκρατία και η ελευθερία.

Δάκρυα… χαράς

Η κρίση της πανδημίας του κορονοϊού κάποια στιγμή θα τελειώσει, αλλά τα δύσκολα όπως γίνεται αντιληπτό είναι μπροστά μας, καθώς το έδαφος είναι πλέον πολύ καλά προετοιμασμένο.

Το ερώτημα που πρέπει πλέον όλοι να απαντήσουμε είναι εάν θέλουμε να έχουμε την τύχη του ήρωα του Όργουελ, ο οποίος με δάκρυα… χαράς συνειδητοποιεί, ότι ανέκαθεν αγαπούσε τον Μεγάλο Αδελφό.

Αναγκαία όσο ποτέ η «προοδευτική συμμαχία» για να αλλάξει σελίδα η πόλη και να μπει τέλος σε μια δημοτική αρχή που κούρασε και κουράστηκε

Σε διαφορετικό κλίμα σε σχέση με εκείνο των εκλογών του 2014, θα στηθούν οι κάλπες των αυτοδιοικητικών εκλογών τον ερχόμενο Μάιο.
Πέντε χρόνια μετά, άλλωστε, τίποτα δεν είναι το ίδιο και το ερώτημα είναι, τι μπορεί να γίνει για να γυρίσει σελίδα η χώρα και πόλεις όπως το Γαλάτσι να βγουν από το τέλμα.
Ας είμαστε ειλικρινείς!
Το τέλος των μνημονιακών προγραμμάτων δεν σημαίνει και το τέλος της κρίσης, η οποία δεν ήταν μόνο δημοσιονομική αλλά ευρύτερα δομική.
Οι επιπτώσεις αυτών των πολιτικών θα χρειαστούν πολύ χρόνο για να ξεπεραστούν και η πατρίδα να κάνει το μεγάλο βήμα προς τα εμπρός.
Οι ευθύνες γι’ αυτή την καταστροφική περίοδο έχουν ονοματεπώνυμο, αλλά το ζήτημα δεν είναι το χθες, αλλά το αύριο.
Το θέμα είναι είναι τι μπορούν να κάνουν οι ενεργοί πολίτες και πώς μπορούν να βοηθήσουν στις νέες μεγάλες προκλήσεις της εποχής.
Χαμένα στοιχήματα
Ας ξεκινήσουμε με μια βασική διαπίστωση που αφορά στην πόλη μας.
Η σημερινή δημοτική αρχή κούρασε και κουράστηκε νωρίς, με αποτέλεσμα να χάσει όλα τα μεγάλα στοιχήματα.
Εξάντλησε το πολιτικό της κεφάλαιο σε παιχνίδια δημοσίων σχέσεων και αδυνατεί πλέον να δώσει όραμα και προοπτική.
Υπάρχει άραγε εναλλακτική;
Η απάντηση είναι ένα μεγάλο ναι, αρκεί να κάνουμε υπερβάσεις και κυρίως να κρύψουμε το εγώ πίσω από το εμείς.
Απλή αναλογική
Η απλή αναλογική, άλλωστε, προσφέρει τη μεγάλη ευκαιρία, για σύνθεση απόψεων και χάραξη ολοκληρωμένου σχεδίου.
Με αυτό το εκλογικό σύστημα δίνεται η δυνατότητα για ενίσχυση της τοπικής δημοκρατίας, της συμμετοχής, της αλληλεγγύης και της ανάπτυξης.
Αυτό που χρειάζεται είναι η συγκρότηση συνδυασμού νίκης που θα βάλει τέλος στη σημερινή δημοτική αρχή και θα καθορίσει την επόμενη ημέρα.
Ευρύτερες συνεργασίες
Προϋπόθεση για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι οι ευρύτερες συνεργασίες, σε συγκεκριμένες προγραμματικές και προοδευτικές συγκλίσεις.
Η «προοδευτική συμμαχία» αποτελεί μονόδρομο για μια πόλη όπως το Γαλάτσι που χτυπήθηκε από την κρίση και τα μνημόνια.
Είναι ώρα λοιπόν να αφήσουμε πίσω μας τα λάθη του χθες και κυρίως να διδαχτούμε από την εμπειρία των προηγούμενων εκλογών.
Η διάσπαση δυνάμεων είχε ως αποτέλεσμα να διοικείται η πόλη από μια δημοτική αρχή, που περιορίζεται σε μια απλή διαχείριση.
Τα μεγάλα θέματα που απασχολούν την πόλη έρχονταν πάντα ή σχεδόν πάντα προς συζήτηση στο δημοτικό συμβούλιο από την αντιπολίτευση.
Αναπτυξιακό σχέδιο
Ο κύκλος της σημερινής δημοτικής αρχής έκλεισε και αυτό που οφείλουμε είναι η καλλιέργεια προγραμματικού λόγου και η αναζήτηση συνεργασιών.
Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε κάτι για το Γαλάτσι.
Για να γίνει όμως αυτό πράξη απαιτείται ένα συνεκτικό αναπτυξιακό σχέδιο το οποίο:
-βάζει τέλος στην αναξιοκρατία, τη ρουσφετολογία και τις πελατειακές σχέσεις των φίλων και κολλητών,
-βρίσκεται δίπλα στη νέα γενιά και τους άνεργους,
-αξιοποιεί τις νέες τεχνολογίες για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών
-βασίζεται στις ανάγκες της πόλης και των δημοτών.
Λογοδοσία
Η πόλη ήρθε η ώρα να διεκδικήσει αυτά που της αξίζουν!
Ήρθε η ώρα να ενισχυθεί με δημοτικές και κοινωνικές υπηρεσίες στις οποίες θα υπάρχουν σταθερές και πλήρους απασχόλησης θέσεις εργασίας.
Όλα αυτά μπορούμε να τα κάνουμε και να δεσμευτούμε ότι θα λογοδοτούμε καθημερινά και όχι όποτε έχει εκλογές.
Ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας λοιπόν και ας προχωρήσουμε.

Τα νέα δεδομένα που θα σφραγίσουν τις τοπικές εξελίξεις
και το αποτέλεσμα της αναμέτρησης το Μάιο του 2019

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τι δημοτικές εκλογές στην πόλη μας το Μάιο του 2019 και η σύγκρουση αναμένεται να είναι μετωπική.
Το ποιοι θα διεκδικήσουν το δημαρχιακό θώκο και το ποιοι θα είναι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι θα το ξέρουμε πολύ σύντομα.
Τα περιθώρια άλλωστε είναι στενά, καθώς απομένουν μόλις οκτώ μήνες ως τη στιγμή που θα στηθούν οι κάλπες.
Τα δεδομένα αυτής της προεκλογικής περιόδου πάντως, είναι διαφορετικά σε σχέση με την εκλογική αναμέτρηση του 2014.
Η απουσία του Κυριάκου Τσίρου που έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2017, άλλαξε άρδην το πολιτικό τοπίο στο Γαλάτσι.
Ο γιατρός και πρώην δήμαρχος ήταν μια εξαιρετικά ισχυρή προσωπικότητα και σημείο αναφοράς για μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας.
Ζητούμενο πλέον είναι τα πρόσωπα που θα διεκδικήσουν το δήμο, σε μια συγκυρία που είναι πρωτόγνωρη για τη χώρα μας.
Ας δούμε λοιπόν τους 4 άγνωστους «Χ» που θα κρίνουν τις εκλογές στην πόλη:
1. Αριθμός υποψηφίων: Έως τώρα έχουμε δύο σίγουρες υποψηφιότητες, μια του νυν δημάρχου και έναν από την παράταξη Τσίρου. Στο ερώτημα εάν θα υπάρξει μια τρίτη ισχυρή προσωπικότητα, η απάντηση είναι δύσκολη. Εάν δεν υπάρξει, η πόλη οδηγείται σε έναν ιδιότυπο διπολισμό, που θα είναι περίπου ίδιος μ’ αυτόν του 2014, με δύο παρατάξεις που θα θα φτάσουν αθροιστικά λίγο πάνω από το 50%. Σε αντίθετη περίπτωση, τα δεδομένα αλλάζουν και τα χαρακτηριστικά της σύγκρουσης θα είναι διαφορετικά.
2. Απλή αναλογική: Οι εκλογές στην αυτοδιοίκηση θα γίνουν με σύστημα απλής αναλογικής. Αυτό σημαίνει ότι το ποσοστό κάθε συνδυασμού θα ανταποκρίνεται και στον αριθμό των εδρών που θα εκλέξει. Όσον αφορά στην εκλογή του Δημάρχου, αυτή θα γίνει στον 2ο γύρο, κάτι που σημαίνει ότι δεν θα έχει πλειοψηφία και θα πρέπει να αναζητήσει νέες συμμαχίες εντός του δημοτικού συμβούλιου. Με δεδομένο ότι είναι η πρώτη φορά που οι εκλογές θα γίνουν μ’ αυτόν τον τρόπο, γίνεται σαφές ότι η «τράπουλα» ανακατεύεται και δύσκολα μπορούν να γίνουν από τώρα ασφαλείς εκτιμήσεις. Με το νέο σύστημα εκλογής, νυν και υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι θα κάνουν την επιλογή τους, στη βάση του ποια παράταξη τους δίνει τις περισσότερες ελπίδες εκλογής τους.
3. ΣΥΡΙΖΑ – Κεντροαριστερά: Όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις στην πόλη, αντιλαμβάνονται την αδυναμία του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ να βγει από το καβούκι του και να έρθει σε επαφή με την κοινωνία. Με δεδομένο όμως ότι ο πρωθυπουργός έκανε ήδη τα πρώτα ανοίγματα στην Κεντροαριστερά στον τελευταίο ανασχηματισμό, τα δεδομένα μπορούν να αλλάξουν. Η παρουσία του Πάνου Σκουρλέτη στη θέση του γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει να έχει ως στόχο το άνοιγμα σε όμορους πολιτικούς χώρους, κάτι που εάν συμβεί θα επηρεάσει και τις εξελίξεις στην πόλη μας.
4. Διπλές ή τριπλές εκλογές: Το Μάιο του 2019 είναι προγραμματισμένες οι ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές. Ωστόσο ουδείς αποκλείει το σενάριο των τριπλών εκλογών, να στηθούν δηλαδή την ίδια Κυριακή και οι εθνικές κάλπες. Σε μια τέτοια περίπτωση, η πόλωση θα χτυπήσει «κόκκινο» και είναι πιθανό, η ψήφος σε υποψήφιους δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους να δίνεται, ανάλογα με το κομματικό χρώμα που θα έχουν ή που θα τους προσάψουν.

Με ύβρεις και μεθοδεύσεις, η δημοτική αρχή προσπαθεί να καλύψει την ανυπαρξία έργου στα 3,5 χρόνια που βρίσκεται στο τιμόνι του δήμου

Το ερώτημα απευθύνεται σε κάθε καλόπιστο δημότη, που θέλει μια πόλη καλύτερη γι’ αυτόν και τα παιδιά του.
Μας αρέσει το Γαλάτσι όπως είναι σήμερα;
Ας είμαστε ειλικρινείς!
Η σημερινή κατάσταση ούτε είναι ανεκτή, ούτε μπορεί να συνεχιστεί.
Το Γαλάτσι μετατρέπεται σε μια πόλη ταλαιπωρίας και μάχης οδηγών Ι.Χ., για να ξεφύγουν από την απροσπέλαστη Βεϊκού.
Ο δήμαρχος και η δημοτική αρχή καλλιέργησαν ελπίδες όταν ανέλαβαν τα ηνία του δήμου το Σεπτέμβριο του 2014.
Δυστυχώς οι ελπίδες αποδείχτηκαν φρούδες, αφού η ανυπαρξία έργου φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού.
Για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα επιδίδονται σε μεθοδεύσεις και ύβρεις που υποβαθμίζουν τη λειτουργία του δημοτικού συμβουλίου.
Ας δούμε τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα:
1. «Είστε πολύ μικροί»: Πέρυσι το καλοκαίρι δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης διαφώνησαν με τη διεξαγωγή του τελικού του Survivor στην πόλη μας. Ο χαρακτηρισμός που τους αποδόθηκε από αντιδήμαρχο ήταν «γουρούνια», ενώ έφτασε στο σημείο να πει το περίφημο «είστε πολύ μικροί».
2. Παράνομες βιντεοσκοπήσεις: Τον περασμένο Φεβρουάριο και ενώ οι τόνοι ήταν υψηλοί, δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας, άρχισε να βιντεοσκοπεί κρυφά μέρος της συζήτησης, χωρίς τη συναίνεση των δημοτικών συμβούλων και χωρίς να υπάρχει σχετική άδεια. Σύμφωνα με κοινή δήλωση της αντιπολίτευσης, η πρόθεσή του ήταν να χρησιμοποιήσει το «υλικό» εκβιαστικά και εκφοβιστικά κατά των δημοτικών συμβούλων που διατυπώνουν επίσημα τις απόψεις τους, οι οποίες καταγράφονται στα επίσημα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου.
3. «Σκαστές παρανομίες»: Στη συνεδρίαση του Μαρτίου, ο Ταμίας της Ένωσης Γονέων Γαλατσίου, μίλησε για «σκαστές παρανομίες» και σημείωσε ότι δεν «γίνονται πουθενά διαγωνισμοί». Το πλέον παράδοξο είναι ότι ο εκ των προέδρων της Σχολικής Επιτροπής παραδέχτηκε ότι έχει χρησιμοποιήσει τη φράση «όλα θα γίνονται στο μιλητό». Λίγο αργότερα μάλιστα κινήθηκε απειλητικά κατά του ταμία της Ένωσης Γονέων και αφού αρχικώς φυγαδεύτηκε, επέστρεψε για να ζητήσει συγγνώμη.
Κούρασαν – κουράστηκαν
Θα περίμενε κανείς ότι ο Δήμαρχος ή η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου να αποδοκιμάσουν αμέσως τις συγκεκριμένες ενέργειες, για να αποδείξουν ότι διαθέτουν τον ελάχιστο πολιτικό πολιτισμό.
Το μόνο που έκαναν ήταν να σφυρίξουν αδιάφορα, να κάνουν ότι δεν είδαν ή δεν άκουσαν και στην ουσία να καλύψουν τέτοιες συμπεριφορές.
Με την ανοχή του, ο νυν δήμαρχος έβαλε την υπογραφή του στις πιο μαύρες σελίδες των συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου και έδειξε ότι έχει χάσει παντελώς τον έλεγχο της κατάστασης.
Ο δήμαρχος και η δημοτική του αρχή κούρασαν και κουράστηκαν, γιατί δεν διαθέτουν όραμα για το πώς η πόλη θα βγει από το σημερινό τέλμα και θα κάνουν το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός.
Τα μεγάλα θέματα
Δεν είχαν, ούτε και φυσικά έχουν σχέδιο για το αύριο της πόλης, γιατί δεν γνωρίζουν τι σημαίνει η λέξη όραμα και περιορίζονται σε μια στείρα και γραφειοκρατική αντιμετώπιση των γεγονότων.
Κοινό μυστικό είναι άλλωστε ότι όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν την πόλη – Μετρό, ελεύθεροι χώροι, Τουρκοβούνια κ.λπ. -, τίθενται σχεδόν πάντα από την αντιπολίτευση.
Τι απαντά ο Δήμαρχος σε όλα αυτά;
Ότι ο Δήμος έχει ένα πλεόνασμα 9 εκ. ευρώ, ξεχνώντας όμως να πει, που και πώς θα το αξιοποιήσει προς όφελος των δημοτών.
Αρνείται να αντιληφθεί ότι ο δήμος δεν είναι επιχείρηση, με αποτέλεσμα το πλεόνασμα που επικαλείται να αποδεικνύει την ανυπαρξία του έργου του, στα χρόνια που έχει τα ηνία του δήμου.
Προοδευτικές δυνάμεις
Το ερώτημα πλέον είναι εάν οι προοδευτικές δυνάμεις είναι σε θέση να ενώσουν τις δυνάμεις τους.
Τα πρώτα δειλά βήματα έχουν γίνει, αλλά δεν αρκούν, γιατί κυριαρχούν ακόμη ο ηγεμονισμός και οι προσωπικές φιλοδοξίες.
Το κλίμα όμως σταδιακά αλλάζει, γιατί όλοι έχουν πλέον αντιληφθεί ότι πάνω απ’ όλους και όλα είναι το συμφέρον της πόλης.
Και το συμφέρον της πόλης μπορεί να το υπηρετήσει μια νέα συμμαχία πολιτών με προοδευτικά χαρακτηριστικά.

Η διοίκηση του Δήμου αδυνατεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της νέας εποχής και επιβεβαιώνει ότι δεν έχει στρατηγική για να αλλάξει σελίδα η πόλη

Σε κρίσιμο σταυροδρόμι βρίσκεται η πόλη, την ώρα που η δημοτική αρχή όχι μόνο αδυνατεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα, αλλά στις περισσότερες των περιπτώσεων τα κρύβει κάτω από το χαλί.
Η διοίκηση του Δήμου και προσωπικά ο Δήμαρχος πορεύονται δίχως σχέδιο και στρατηγική, προκειμένου το Γαλάτσι να γυρίσει σελίδα και να ανταποκριθεί στις ανάγκες της νέας εποχής.
Τα αδιέξοδα πολλαπλασιάζονται και η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι η πόλη βουλιάζει καθημερινά στο τέλμα.
Έστω και την ύστατη ώρα, καλό θα είναι να δουν την αλήθεια, γιατί τα προβλήματα δεν θα εκδικηθούν τον Δήμαρχο αλλά το Γαλάτσι συνολικά.
Κρούουμε από τώρα τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς πάνω απ’ όλους και όλα, πάνω και πέρα από κομματικές, ιδεολογικές και προσωπικές διαφορές, είναι η πόλη που ζούμε εμείς και τα παιδιά μας.
Ας δούμε κάποιες επιλογές που έχει κάνει η διοίκηση και μπορούν να εξελιχθούν σε χαριστικές βολές για την πόλη:
1. ΠΑΛΑΙ για reality και προσωπικές μισθώσεις: Κοινός παρανομαστής του αγώνα που έδιναν φορείς και κινήματα, όλα τα προηγούμενα χρόνια, ήταν το Ολυμπιακό Γυμναστήριο να γίνει κτήμα της πόλης. Και όταν η δημοτική αρχή κατάφερε να πάρει ο Δήμος το ΠΑΛΑΙ ως το 2020, η συντριπτική πλειονότητα της αντιπολίτευσης ψήφισε υπέρ. Σε λιγότερο από ένα χρόνο όμως, οι αυταπάτες τελείωσαν και οι μάσκες έπεσαν. Ο χώρος πολιτισμού και αθλητισμού που είχαμε ονειρευτεί, μετατράπηκε σε πεδίο ελεύθερης… βοσκής για τα reality τηλεπαιχνίδια του ΣΚΑΪ, όπως για παράδειγμα το X Factor. Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα: Ποιος γνωρίζει πώς μισθώνεται το ΠΑΛΑΙ; Τα κριτήρια της μίσθωσης είναι προσωπικά; Ο χώρος ενοικιάζεται όπου να ‘ναι και ας ακούγεται ο θόρυβος των… σκυλοτράγουδων ως την Πατησίων όπως συνέβη το καλοκαίρι; Γιατί ο Δήμαρχος δεν φέρνει προς έγκριση στο Δημοτικό Συμβούλιο, τις συμβάσεις που υπογράφονται.
2. Αδιαφορία για τη Χριστιανουπόλεως: Η ζωή των κατοίκων της συγκεκριμένης γειτονιάς έχει γίνει κόλαση, αλλά η δημοτική αρχή κάνει ότι δεν βλέπει το πρόβλημα. Ο κυκλοφοριακός φόρτος συνοδεύεται από αφόρητη ηχορύπανση, με αποτέλεσμα να θεωρείται βέβαιο ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει. Σε ορισμένα καταστήματα η μουσική είναι στη διαπασών, ενώ μηχανάκια με σπασμένες εξατμίσεις κάνουν κόλαση τη ζωή της γειτονιάς. Πώς θα λύσει η δημοτική αρχή το πρόβλημα; Όπως είπε ο δήμαρχος, θα… περιμένει μελέτη της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ και της Τροχαίας, κάτι που σημαίνει ότι η λύση του προβλήματος παραπέμπεται στις γνωστές ελληνικές καλένδες.
3. Δασικός δρόμος στρωμένος με πίσσα: Τεράστια ερωτήματα εγείρει η προσωπική απόφαση του Δημάρχου να στρώσει πίσσα στο δασικό δρόμο των Τουρκουβουνίων. Γιατί άραγε επέλεξε να το κάνει νύχτα και κυρίως σε ποια μελέτη βασίστηκε για να λάβει μια τέτοια απόφαση; Ο ισχυρισμός του σχετικά με την προστασία από τις φωτιές δεν πείθει κανέναν, γιατί πολύ απλά όλοι ξέρουν τι θα γίνει με τις πρώτες δυνατές βροχές. Σε κάθε περίπτωση αυτή του η κίνηση επιβεβαιώνει ότι πορεύεται μόνος του και ότι δεν τον ενδιαφέρει η άποψη της αντιπολίτευσης.
4. Αυθαιρεσίες στον Άγιο Σπυρίδωνα: Μια ματιά να ρίξει κανείς στο Λόφο του Αγίου Σπυρίδωνα και εύκολα θα διαπιστώσει τις αυθαιρεσίες από συγκεκριμένη επιχείρηση. Δυστυχώς ο Δήμαρχος και σ’ αυτή την περίπτωση κρύβει το πρόβλημα κάτω από το χαλί με το επιχείρημα ότι είναι δουλειά της πολεοδομίας. Και κάπως έτσι αποφεύγει να ασχοληθεί με την ουσία, που είναι να μη γίνει τσιμέντο ένας μικρός πνεύμονας για την πόλη μας.
5. Ημερήσια Διάταξη χωρίς ουσία: Όποιος παραστεί έστω και μια φορά σε κάποια από τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου θα καταλήξει στο εξής συμπέρασμα. Τα ουσιαστικά και σοβαρά θέματα της πόλης έρχονται προς συζήτηση με πρωτοβουλία των παρατάξεων της αντιπολίτευσης. Η Δημοτική Αρχή περιορίζεται σε θέματα απλής διαχείρισης, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι δεν έχει όραμα για το αύριο της πόλης.

Πού θα γίνουν οι νέοι σταθμοί, τι θα συμβεί κατά τη διάρκεια των έργων
και το στοίχημα της κεντρικής πλατείας μετά από 10 χαμένα χρόνια.

Αντίστροφα μετρά πλέον ο χρόνος για να μπει στις ράγες η Γραμμή 4 του Μετρό, η οποία δίνει στο Γαλάτσι μια μεγάλη ιστορική ευκαιρία, προκειμένου να κερδίσει το στοίχημα με το μέλλον.
Ο δρόμος σε καμία περίπτωση δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, καθώς θα υπάρξουν μεγάλες δυσκολίες, είναι όμως σαφές ότι η επόμενη ημέρα δεν θα έχει καμία σχέση με τη σημερινή.
Απαιτούνται λοιπόν ευρύτερες συναινέσεις από τώρα, με δεδομένο ότι το Μετρό αφορά τις νεότερες γενιές και κυρίως το αύριο της πόλης μας που έχει χάσει προ πολλού τη λάμψη της.
Ας δούμε λοιπόν κάποιες κρίσιμες ερωτήσεις – απαντήσεις, για να γίνει σε όλους αντιληπτό τι θα ζήσουμε τα επόμενα δέκα χρόνια.
1. Πότε θα κατασκευαστεί το Μετρό: Η διαδικασία χωροθέτησης ξεκίνησε το 2006, αλλά η διαβούλευση που έγινε τα προηγούμενα χρόνια ήταν επί της ουσίας ανύπαρκτη. Ο κύβος όμως ερρίφθη και η κατασκευή θα αρχίσει το 2019. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Αττικό Μετρό, το 2026 θα έχουμε μετρό στην πόλη μας.
2. Που θα φτιαχτούν οι σταθμοί του Μετρό: Ο πρώτος, με την ονομασία «Άλσος Βεΐκου», θα φτιαχτεί επί της Λεωφόρου Βεΐκου – Ομορφοκκλησιάς, πλησίον της διασταύρωσης με την οδό Τράλλεων. Θα αποτελεί τερματικό σταθμό, εγγύς του οποίου θα τερματίζουν λεωφορειακές γραμμές για μετεπιβίβαση στο Μετρό. Ο δεύτερος με την ονομασία «Γαλάτσι», θα φτιαχτεί στην διασταύρωση των λεωφόρων Βεΐκου και Γαλατσίου.
3. Ποια είναι η αλήθεια για το σταθμό «Πάρνηθος»; Είναι κοινό μυστικό ότι ο αρχικός σχεδιασμός δεν περιελάμβανε 3ο σταθμό. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν άρδην μετά την πίεση των κατοίκων της περιοχής και των συνεχών δημοσιευμάτων της Γραμμής. Η Αττικό Μετρό εξετάζει πλέον σοβαρά το θέμα και όλα δείχνουν ότι μέσα στο επόμενο δεκαήμερο θα υπάρξουν επίσημες ανακοινώσεις.
4. Τι θα συμβεί στην πόλη την περίοδο 2019-2026; Η αλήθεια είναι ότι η επιβάρυνση θα είναι μεγάλη εξαιτίας των έργων που πρέπει να γίνουν. Φορτηγά θα περνούν μέσα από την πόλη προκειμένου να μεταφέρουν τα μπάζα, εντείνοντας το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Δυσκολίες θα έχουν και πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες που θα δουν τις λαμαρίνες των έργων να κρύβουν τα μαγαζιά τους.
5. Κεντρική πλατεία θα αποκτήσει επιτέλους η πόλη; Είναι ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση, καθώς αναδεικνύει τις διαχρονικές ευθύνες των δημοτικών διοικήσεων. «Αργήσατε 10 χρόνια να θέσετε αυτό το θέμα», απάντησε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αττικό Μετρό, στην πρόσφατη ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου. Εξήγησε πάντως ότι η εταιρία μπορεί να προσφέρει νομική στήριξη στον Δήμο για να διεκδικήσει την υπόθεση. Ωστόσο, παρά την καλή του διάθεση, απέφυγε να αναλάβει την οποιαδήποτε δέσμευση ως προς την κατασκευή κεντρικής πλατείας από την Αττικό Μετρό.
6. Ποια θα μπορούσε να είναι η λύση; Με δεδομένο ότι ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, η μόνη λύση είναι η αναγκαστική απαλλοτρίωση του χώρου που βρίσκονται τα Goody’s. Για να γίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να υπάρξει σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και αποζημιώσεις σε όσους υποχρεωτικά θα φύγουν από τα σπίτια τους. Το συνολικό ποσό, υπολογίζεται σε περίπου 3 εκ. ευρώ.
7. Τι θα γίνει με τις λιγοστές κεντρικές πλατείες; Τα προβλήματα και σ’ αυτή την περίπτωση θα είναι μεγάλα την περίοδο που θα κατασκευάζεται το μετρό. Η δέσμευση της εταιρίας πάντως είναι ότι οι πλατείες φτιάχνονται και αναμορφώνονται μετά την ολοκλήρωση έργων που αναλαμβάνει η Αττικό Μετρό.
8. Γιατί δεν φτιάχνεται και σταθμός κοντά στο Παλαί; Τέτοιος προγραμματισμός δεν υπάρχει. Ο σταθμός άλλωστε μεταξύ Βεΐκου – Ομορφοκκλησιάς, στο ύψος της πλατείας Μανδηλαρά, είναι τερματικός.
9. Κυκλοφοριακά προβλήματα θα υπάρχουν έως το 2026; Το όλο εγχείρημα δεν προβλέπει κατασκευή γκαράζ στους νέους σταθμούς του Μετρό. Για ένα ορισμένο διάστημα λοιπόν, πολλοί θα είναι αυτοί που με τα ΙΧ τους θα περιφέρονται στους δρόμους της πόλης προκειμένου να παρκάρουν. Εκτίμηση της εταιρίας πάντως είναι ότι τα προβλήματα σταδιακά θα ξεπεραστούν, με δεδομένο ότι το Μετρό γίνεται για να αντικαταστήσει τα αυτοκίνητα.
10. Τι θα αλλάξει στις μετακινήσεις με λεωφορεία: Οι μετακινήσεις με λεωφορειακές γραμμές, όπως το 608 και το 444, είναι βέβαιο ότι θα αλλάξουν προσανατολισμό. Τα δρομολόγια του ΟΑΣΑ από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί το έργο θα «κουμπώσουν» πάνω στους σταθμούς του μετρό.

Η πόλη έχει ανάγκη από ένα νέο όραμα, προκειμένου να βρει ταυτότητα που θα της δώσει λάμψη και θα την κάνει σημείο αναφοράς σε όλη την Ελλάδα

Με τη σημερινή δημοτική αρχή μπορεί να μας χωρίζουν πολλά, και ιδεολογικά και πολιτικά και στον τρόπο άσκησης διοίκησης.
Οι όποιες διαφορές όμως έρχονται σε δεύτερη μοίρα, όταν πρόκειται για το παρόν και το αύριο μιας πόλης που έχει χάσει προ πολλού τη λάμψη της.
Τα πρόσωπα άλλωστε έρχονται και παρέρχονται και αυτό που μένει είναι το έργο που θα αφήσουμε για να κάνει το Γαλάτσι το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός.
Τώρα, λοιπόν, που παρουσιάζεται μπροστά μας η μεγάλη ευκαιρία του ΜΕΤΡΟ, οφείλουμε να συνεννοηθούμε και να βάλουμε στην άκρη τις όποιες διαφορές έχουμε.
Πάνω απ’ όλους και όλα άλλωστε είναι η πόλη, η οποία έχει ανάγκη από ένα νέο όραμα για να αποκτήσει ελπίδα και προοπτική.
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με μια βασική διαπίστωση.
Η οικοδομή τελείωσε!
Είμαστε κατά συνέπεια υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε λοιπόν άλλους τρόπους για να δημιουργήσουμε νέο πλούτο που θα ξαναφέρει το χαμόγελο στα χείλη όλων μας.
Το ΜΕΤΡΟ, ναι, δε θα έρθει αύριο στην πόλη μας!
Τώρα όμως είναι η ώρα να ανοίξουμε το διάλογο για το πώς θα κινηθεί «ζεστό» χρήμα και το πώς θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
Εάν η συζήτηση έχει ως βάση της ότι με το ΜΕΤΡΟ θα διευκολυνθούν οι μετακινήσεις μας, μάλλον έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό.
Χρήσιμο ότι θα κερδίζουμε χρόνο, αλλά ο διάλογος πρέπει να έχει ως αφετηρία το τι πόλη θέλουμε να φτιάξουμε και το πώς θα είναι τα επόμενα χρόνια και τις επόμενες δεκαετίες.
Ναι, η δημοτική αρχή και ο σημερινός δήμαρχος άργησαν!
Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως!
Η πόλη, με αφορμή το ΜΕΤΡΟ, θα πρέπει να αποκτήσει ταυτότητα και φυσιογνωμία.
Ας δούμε κάποιες ιδέες προς την κατεύθυνση αυτή:
1. Φθηνή εμπορική αγορά: Το συγκριτικό πλεονέκτημα του ΜΕΤΡΟ μπορεί να δώσει τη δυνατότητα στην πόλη μας να γίνει πόλος έλξης για αγορές από μικρομεσαία εισοδήματα. Ναι, μπορούμε να συζητήσουμε το πώς θα φτιάξουμε μια νέα φθηνή και ποιοτική εμπορική αγορά που να ανταποκρίνεται στις νέες απαιτήσεις των καιρών και πρέπει να το κάνουμε τώρα.
2. Κέντρο φροντιστηριακής εκπαίδευσης: Η δική μου γενιά προτιμούσε να πηγαίνει φροντιστήριο στο κέντρο της Αθήνας. Η γενιά της κόρης μου και του γιου μου προτιμά το Μαρούσι, γιατί εκεί πιστεύει ότι έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει μια θέση σε κάποιο από τα κορυφαία ΑΕΙ της χώρας.. Γιατί, λοιπόν, και εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε την πόλη μας κέντρο φροντιστηριακής εκπαίδευσης; Η πόλη άλλωστε διαθέτει σήμερα την πιο μορφωμένη γενιά που είχε ποτέ της και φροντιστήρια υψηλού επιπέδου.
3. Συνεδριακό Κέντρο: Το ΠΑΛΑΙ μάς δίνει την ευκαιρία να προσελκύσουμε επιστήμονες, οι οποίοι μέσα από τη συμμετοχή τους σε συνέδρια κύρους θα δώσουν στο Γαλάτσι τη δυνατότητα να γίνει σημείο αναφοράς σε όλη την Ελλάδα
4. Ανάπλαση ελεύθερων χώρων: Μέσω του Μετρό μπορούμε να φυτέψουμε με πράσινο όλους εκείνους τους λιγοστούς ελεύθερους χώρους που έχουν απομείνει. Όλοι μας άλλωστε συμφωνούμε ότι η ζωή μας χρειάζεται περισσότερο χρώμα που θα περιορίζει το γκρίζο φόντο του μπετόν και της πολυκατοικίας.
5. Ανάδειξη Άλσους: Πόλεις όπως η Πάτρα και το Ρέθυμνο συγκεντρώνουν κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες στο Καρναβάλι που διοργανώνουν. Το Γαλάτσι μπορεί να κερδίσει το δικό του στοίχημα μέσω του καλοκαιρινού Φεστιβάλ, καθώς οι πάντες πλέον θα έχουν πρόσβαση μέσω του Μέτρο.
Κανείς δεν περισσεύει
Τώρα είναι η ώρα να κινητοποιήσουμε όλους τους παραγωγικούς φορείς, όλους όσοι έχουν ιδέες και όρεξη να βάλουν πλάτη στο νέο μεγάλο στόχο.
Κανένας δεν περισσεύει σ’ αυτή τη μεγάλη προσπάθεια!
Με το Μετρό ή θα φτιάξουμε την πόλη μας ή θα μας συντρίψουν οι ράγες του!