Τι είναι τα ΑΕΚΚ; ΑΕΚΚ (Απόβλητα Εκσκαφών Κατεδαφίσεων Κατασκευών)
Τα απόβλητα από εκσκαφές, κατασκευές και κατεδαφίσεις (ΑΕΚΚ) αποτελούνται από διάφορα υλικά, όπως σκυρόδεμα, οπλισμένο σκυρόδεμα, άσφαλτο, τούβλα, κεραμικά, πέτρες, χώμα, ξύλο, γυαλί, μέταλλα, πλαστικά, γύψο. Συχνά εμπεριέχουν μικρές ποσότητες από επικίνδυνα απόβλητα, όπως διαλυτικά και αμίαντο. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να πραγματοποιείται διαλογή στην πηγή.
Χώροι παραγωγής των ΑΕΚΚ είναι ενδεικτικά:
α) χώρος όπου πραγματοποιείται κατεδάφιση και δεν θα κατασκευαστεί νέα κατασκευή.
β) χώρος όπου πραγματοποιείται κατεδάφιση και θα ακολουθήσει νέα κατασκευή.
γ) χώρος όπου πραγματοποιείται εκσκαφή.
δ) χώρος ανακαίνισης.
ε) χώρος κατασκευής και συντήρησης οδοποιίας.
στ) χώρος κατασκευής και επισκευής έργων και δικτύων υποδομών.
ζ) εγκαταλελειμμένα απόβλητα από οικοδομικές και άλλες εργασίες τα οποία περισυλλέγει ο εκάστοτε Δήμος.
Τα οφέλη της ανακύκλωσης είναι :
Οικονομικά: Ανακτώνται υλικά προς χρήση, τα οποία έχουν αξία στην αγορά, ενώ τα ανακυκλωμένα υλικά παράγονται με λιγότερο συνολικό κόστος από αυτό που θα καταβάλλονταν για να παραχθούν από εξορυκτικές πρώτες ύλες.
Περιβαλλοντικά: Η ανεξέλεγκτη διάθεση στο περιβάλλον δημιουργεί κινδύνους, όπως πυρκαγιών και πλημμυρών. Υποβαθμίζεται αισθητικά και ρυπαίνεται το φυσικό περιβάλλον, με συνέπειες στον υδροφόρο ορίζοντα και το έδαφος. Συχνά τα απόβλητα, ακόμη και τα ΑΕΚΚ περιέχουν και επικίνδυνες ουσίες Ακόμη και η ελεγχόμενη διάθεση των αποβλήτων σε Χώρους Υγειονομικής Ταφής (ΧΥΤΑ) συμβάλλει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και την κλιματική αλλαγή, εξαιτίας του εκλυόμενου μεθανίου. Η παραγωγή δευτερογενών υλικών μέσω της ανακύκλωσης απαιτεί λιγότερη ενέργεια, άρα προκαλεί μικρότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Τα αδρανή απόβλητα μετατρέπουν την εξορυκτική δραστηριότητα στα λατομεία από πληγή για το φυσικό περιβάλλον σε παρέμβαση που μπορεί να αποκατασταθεί. Η ΣΑΝΚΕ Μ.ΕΠΕ έχει λάβει επάρκεια αποκατάστασης ανενεργών λατομείων από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης ΕΟΑΝ.
Κοινωνικά: Δημιουργούνται πολλές νέες θέσεις εργασίας σε όλα τα στάδια της εναλλακτικής επεξεργασίας των αποβλήτων. Παράλληλα, οι μικρότερες ποσότητες που οδηγούνται στους ΧΥΤΑ επιμηκύνει το χρόνο ζωής τους και απαιτεί μικρότερες εκτάσεις, μειώνοντας τις πιέσεις και εντάσεις στις τοπικές κοινωνίες. Ενδυναμώνεται η περιβαλλοντική συνείδηση και εμπεδώνονται νέες πολιτισμικές αξίες.

ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΥΜΕ .. ΔΕΝ ΠΕΤΑΜΕ .. ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ!!!
ΣΑΝΚΕ Μ.Ε.Π.Ε. Ιατρίδου 8
(Μέγαρο Καράκωστα), ΧΑΛΚΙΔΑ.
ΤΗΛ 2221400738, 2221181245-6 , 6932462292

Αν κάτι ξεχωρίζω στο Γαλάτσι, πέρα από την πραγματικά προνομιακή θέση του (νομίζω πως δεν υπάρχει δεύτερη), είναι η «ανθρωπιά» του. Είναι η ζεστασιά που -ακόμα και σήμερα- αποπνέει, η ανθρώπινη παρουσία, η ουσιαστική ανθρώπινη παρουσία, που του δίνει κάτι από την επαρχιακή ζωή, όπου οι άνθρωποι γνωρίζονται μεταξύ τους, καλημερίζονται, χαιρετιούνται.
Και στ’ αλήθεια, λίγο αν περπατήσεις στους δρόμους (με την όποια δυσκολία που υπάρχει, λόγω των πολλών αυτοκινήτων), θα συναντήσεις πέντε – δέκα γνωστούς, θα τους καλημερίσεις και θα σε καλημερίσουν, θα σταθείς να πεις μαζί τους δυο κουβέντες, θα αισθανθείς «άνθρωπος», θα αισθανθείς ότι δεν είσαι μόνος, όπως αισθάνονται οι πιο πολλοί αθηναίοι, είτε ζούνε στην πόλη είτε στα προάστια , αν και δίπλα τους υπάρχουν και κυκλοφορούν χιλιάδες, άγνωστοι όμως συνάνθρωποί τους. Και το «άγνωστο» πάντα τρομάζει.
Το Γαλάτσι ευτυχώς διατηρεί την ανθρωπιά του αυτή και σ’ αυτό συντελούν και οι αρκετές ακόμη μονοκατοικίες που υπάρχουν (αν και κάποιες είναι εγκαταλελειμμένες- προφανώς οι κάτοχοί τους θα «έφυγαν» χωρίς να αφήσουν πίσω τους διαδόχους- κληρονόμους. Αλήθεια, δε θα ήθελα να κατοικώ σε κάποιο άλλο προάστιο και ειδικότερα σε κάποιο από αυτά που αποκαλούνται «βόρεια», αλλά και «νότια», τα οποία θεωρούνται «ακριβά και αριστοκρατικά» και με την έννοια αυτή απλησίαστα στον πολύ κόσμο.
Και αυτό το «λέω», όχι γιατί κατέχομαι από κάποιο «κόμπλεξ» ή ακολουθώντας τον μύθο του Αισώπου, σύμφωνα με τον οποίο, επειδή μια αλεπού δεν μπορούσε να φτάσει τα ωραία σταφύλια μιας κληματαριάς, τα απέφυγε , λέγοντας πως είναι ξινά: «όμφακες εισί!» Το λέω αληθινά, γιατί το πιστεύω, γιατί πάνω απ’ όλα πιστεύω στον άνθρωπο και στις ανθρώπινες σχέσεις, στον γείτονα, με τον οποίο μπορείς να καλημερισθείς, να πεις δυο κουβέντες, να νοιώσεις την ανθρώπινη ζεστασιά και παρουσία, την οποία δε μπορώ να ανταλλάξω με τίποτα.
Και, τελικά, στο Γαλάτσι μας μπορείς να βρεις τα πάντα, χωρίς να είσαι αναγκασμένος να πας αλλού, μια και ωραία καταστήματα έχει και προσιτά σε κάθε βαλάντιο είναι.
Ειδικά η Λ. Βεϊκου, αλλά και η Λ. Γαλατσίου, σε μεγάλο βαθμό, έχουν εξελιχθεί σε ωραία εμπορικά κέντρα, με μεγάλη κίνηση, που η κατασκευή του μετρό σίγουρα θα την αυξήσει.
Εξάλλου και η κατασκευή μεγάλου πάρκινγκ στη Λ. Βείκου, στο ύψος περίπου της Αγίας Ειρήνης που πρόσφατα άρχισε και ήδη λειτουργεί, θα ανακουφίσει πολύ την περιοχή, από πλευράς παρκαρίσματος των αυτοκινήτων.
Όμως το μεγάλο στολίδι και το «καμάρι» θα έλεγα του όμορφου προαστίου μας είναι τα «τουρκοβούνια»* η μικρή αυτή δαντελωτή λοφοσειρά, που, αν αξιοποιηθεί όπως πρέπει, τότε θα αποτελέσει το επίκεντρο όλης σχεδόν της Αττικής και ο τόπος που οι πάντες θα θέλουν, οποιαδήποτε εποχή του έτους να επισκεφθούν.
Και είναι μια λοφοσειρά, που έχει σχεδόν τα πάντα: χλωρίδα εξαιρετική, με σπάνια φυτά, θάμνους και δέντρα, πρίνους, θυμάρια, φρύγανα, πουρνάρια, φασκομηλιές, ανεμώνες και κάθε είδους αγριολούλουδα που την άνοιξη ιδιαίτερα κάνουν τη φύση πανέμορφη και πλημμυρίζουν τον τόπο με κάθε λογής χρώματα και αρώματα τόσο, που ξεχνάς ότι βρίσκεσαι στο κέντρο σχεδόν της Αθήνας και θαρρείς πως είσαι μακριά, σε βουνά, στην άγρια φύση.
Αλλά και πανίδα είχε (και έχει) σημαντική, με την πλειοψηφία (παλαιότερα) να την έχουν οι αλεπούδες – και πιο παλιά οι λύκοι!*-, τα αγριοκούνελα, αλλά και οι λαγοί, οι σκαντζόχοιροι, οι σαύρες (κάθε λογής από αυτές)και οι χελώνες! Και βέβαια, πάνω τους να πετούν περήφανα γεράκια και αετοί!
Δεν ξέρω σήμερα αν υπάρχουν πράγματι, όμως πριν λίγους μήνες, κάποιος γνωστός μου περιπατητής με διαβεβαίωσε πως είδε ένα ζωάκι , που ήταν σίγουρος ότι επρόκειτο για αλεπού!
Και βέβαια, μη ξεχνάμε τα κοπάδια προβάτων, που μέχρι πριν λίγα χρόνια έβοσκαν στις πλαγιές της λοφοσειράς όπου είχαν οι βοσκοί της στάνες τους. Μάλιστα κάποια μέρα πήγε ένα συνεργείο της ΕΡΤ (λίγο πριν «μπει» στο χώρο και η Ιδιωτική Τηλεόραση), για να κάνει σχετικό ρεπορτάζ και μια κοπελίτσα, κόρη του βοσκού, βοσκοπούλα κι’ αυτή που τον ακολουθούσε, δήλωνε στον έκπληκτο δημοσιογράφο ότι επιθυμία της μεγάλη ήταν να «επισκεφθεί και να γνωρίσει την Αθήνα», που της φαινόταν τόσο μακρινή και απρόσιτη! Απίστευτο και όμως αληθινό!
Εικόνες ειδυλλιακές, βουκολικές , που θύμιζαν (και θυμίζουν) μια άλλη εποχή ρομαντική, μοναδική και ανεπανάληπτη.
Αλήθεια, πόσοι αθηναίοι (αλλά και γαλατσιώτες) έχουν ανεβεί στον κορυφή της όμορφης οροσειράς μας; Αν κάνετε τον κόπο (με τα πόδια ή με αυτοκίνητο) και ανεβείτε μέχρι τη γυναικεία Μονή του Προφήτη Ηλία (γεγονός μοναδικό για την Αθήνα, μια πραγματική Μονή, με καμία δεκαριά, περίπου μοναχές), αλλά και λίγο πιο πάνω στην Αγία Κυριακή, θα μείνετε έκπληκτοι, από το θέαμα που ανοίγεται μπροστά σας:
Όλη η Αθήνα και όλο το Λεκανοπέδιο της Αττικής, «πιάτο» στα πόδια σας, με θέα να σου κόβει την ανάσα, με απέναντι και γύρω – γύρω την Πάρνηθα, τον Κιθαιρώνα, το Αιγάλεω Όρος, την Πεντέλη και τον Υμηττό και πιο πέρα τη Σαλαμίνα, την Αίγινα, ακόμα και τα βουνά της Πελοποννήσου! Αλλά και τον Λυκαβηττό, το λόφο του Φιλοπάππου και την Ακρόπολη με τον Παρθενώνα της, την κορωνίδα των αρχαίων μνημείων μας. Μια θέα μοναδική, που αυτή και μόνο να αξιοποιήσει ο Δήμος, είναι αρκετή για να δώσει στο Γαλάτσι μας και στην όμορφη λοφοσειρά του τη φήμη που της αξίζει περισσότερο από κάθε άλλη περιοχή στην Αττική (μετά την Ακρόπολη, βεβαίως) για να την επισκεφθεί κανείς.
Τα τουρκοβούνια* λοιπόν, μαζί με το άλσος Βεϊκου, αποτελούν έναν μοναδικό πλούτο για το Γαλάτσι και η πλήρης -με την τήρηση βεβαίως όλων των κανόνων της περιβαλλοντικής- , αξιοποίησή τους αποτελεί (και θα αποτελεί) το μέλημα της παρούσας (αλλά και αυριανής, πιστεύουμε) Δημοτικής Αρχής.
Αυτό, θα μπορούσε να γίνει και σε συνδυασμό με την αξιοποίηση του παλιού Λατομείου της ΛΑΤΟ, που βρίσκεται σχεδόν στο μέσον της λοφοσειράς.
Από το λατομείο αυτό (και από άλλα φυσικά) έχει κτισθεί η Αθήνα! Βέβαια, το νομικό καθεστώς σχετικά με την περιοχή αυτή είναι κάπως περίπλοκο και όχι ξεκάθαρο, όμως θα μπορούσε να γίνει (και θα γίνει, πιστεύω) προσπάθεια, ώστε να καταστεί δυνατή η αξιοποίηση (και) του χώρου αυτού, ο οποίος προσφέρεται για πολλά πράγματα και πολλές και κάθε είδους εκδηλώσεις θα μπορούν να γίνονται εκεί που να συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον όλων των αθηναίων.
Αυτά και μετά από μια γενναία αναδάσωση (που ήδη έχει αρχίσει να υλοποιείται) όχι μόνο στην περιοχή της ΛΑΤΟ, αλλά και σε όλη σχεδόν τη λοφοσειρά, σε συνδυασμό και με το μικρό θεατράκι που βρίσκεται πάνω από το γήπεδο, αλλά και με το μοναδικής ομορφιάς και θέας χώρο, θα κάνουν το Γαλάτσι μας ένα ξεχωριστό πραγματικά προάστιο.
Όμως και πηγές, με άφθονο νερό έχει το προάστιό μας, αλλά και θρύλους – παλιούς και πρόσφατους- να το ακολουθούν, πράγματα, για τα οποία θα «μιλήσουμε» στο επόμενο άρθρο μας.-

*Προτιμήσαμε τον όρο «Τουρκοβούνια» και αυτό χωρίς προκαταλήψεις, αντί της αρχαίας ονομασίας «Άγχεσμος», μια και η πρώτη έχει επικρατήσει στον κόσμο και με αυτή είναι γνωστή η λοφοσειρά σε όλους.

*Την ύπαρξη λύκων στη λοφοσειρά φανερώνει και η παλαιότερη ονομασία «Λυκοβούνια».

Η πανδημία του κορωνοϊού, άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, επηρεάζοντας την καθημερινότητά μας.
Η συναλλαγή με το Δημόσιο, αλλά και άλλες Υπηρεσίες και καταστήματα, προσαρμόστηκε στις ανάγκες αντιμετώπισης της πανδημίας, έτσι ώστε να διαφυλάσσεται η όσο το δυνατόν υγειονομικά ασφαλέστερη επαφή μεταξύ των πολιτών.
Από την εξίσωση φυσικά, δεν μπορούσε να λείπει ο ΕΦΚΑ στον οποίο υπηρετώ εδώ και 34 χρόνια. Η Τοπική Διεύθυνση ΕΦΚΑ (πρώην ΙΚΑ) που βρίσκεται στην πόλη μας, στην οδό Πρωτοπαπαδάκη αρ.70, ακολούθησε πιστά όλες τις οδηγίες της Κεντρικής Διοίκησης, σε ό,τι αφορά την ασφάλεια, αλλά και τον εκσυγχρονισμό των συναλλαγών.
Ο Φορέας έγινε ηλεκτρονικός (γι’ αυτό και το γράμμα e- μπροστά από το λογότυπο). Πολλές από τις υπάρχουσες συναλλαγές, γίνονται πλέον μέσω των υπολογιστών, με τελικό στόχο την πλήρη αυτοματοποίηση όλων των υπηρεσιών που παρέχονται. Για τις περιπτώσεις όπου απαιτείται φυσική παρουσία, καθιερώθηκε το σύστημα των ηλεκτρονικών ραντεβού με σκοπό τη μείωση της αναμονής στα γκισέ του Φορέα και την όσο το δυνατόν καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων.
Όλα αυτά βέβαια, προϋποθέτουν σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό, ευέλικτο σχεδιασμό και πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, τομείς όπου ακόμη χρειάζονται αρκετά βήματα για να μπορεί ο Φορέας να προσφέρει σε υψηλό επίπεδο τις επιθυμητές υπηρεσίες. Σ΄ ένα εξ΄ αρχής προβληματικό κτίριο (όπου οι οροφές στάζουν όταν βρέχει, πλημυρισμένο υπόγειο, συνεχείς πτώσεις τάσης ηλεκτρικού ρεύματος που έχουν ως συνέπεια τη δυσλειτουργία των υπολογιστών δικτύου), οι υπάλληλοι του ΕΦΚΑ δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους για να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν όσο το δυνατόν καλύτερα τους ασφαλισμένους, με πρώτη και καλύτερη τη Διευθύντρια της Υπηρεσίας, η οποία αφήνει το γραφείο της για να βοηθήσει τους συναδέλφους στην είσοδο και στον έλεγχο των ηλεκτρονικών ραντεβού, δίνοντας παράλληλα και πληροφορίες απαντώντας στα ερωτήματα των ασφαλισμένων.
Το σύστημα ηλεκτρονικής διαχείρισης εγγράφων (ΣΗΔΕ) στο πρωτόκολλο, που είναι η ραχοκοκκαλιά της υπηρεσίας, τρέχει σε υπολογιστή με απαρχαιωμένο λειτουργικό και οι σαρωτές εγγράφων είναι απελπιστικά αργοί (έφτασα στο σημείο, να φέρω scanner από το σπίτι μου για να μπορέσει η υπηρεσία να λειτουργήσει). Για να δοθεί ΕΝΑΣ αριθμός πρωτοκόλλου απαιτούνται κατά μέσο όρο 10 με 15 λεπτά της ώρας, όταν με το παλιό χειρόγραφο πρωτόκολλο αυτό γινόταν σε ένα λεπτό. Αυτό, έχει ως αποτέλεσμα τα δικαιολογημένα παράπονα αρκετών συμπολιτών μας, που θεωρούν ότι η εξυπηρέτησή τους δεν είναι η ενδεδειγμένη, αφού ο αριθμός των αιτημάτων που πρέπει να πρωτοκολληθούν είναι εξαιρετικά μεγάλος και υπάρχουν καθυστερήσεις.
Θα πρέπει επίσης να επισημάνω εδώ, πως η σημερινή δημοτική Αρχή με επικεφαλής τον δήμαρχο κ. Γιώργο Μαρκόπουλο, στάθηκε αρωγός στην προσπάθεια για την εξεύρεση κατάλληλης κτιριακής υποδομής για τη μεταστέγαση των διοικητικών υπηρεσιών του e-ΕΦΚΑ, με αποκορύφωμα την πρόθεσή του να διαθέσει μέρος του δημαρχιακού μεγάρου για τον σκοπό αυτό. Μάλιστα, αντιπροσωπεία των Τεχνικών Υπηρεσιών της Διοίκησης του ΕΦΚΑ, επισκέφθηκε τους χώρους του Δημαρχείου, και εκφράστηκε θετικά για τη μεταστέγαση, αλλά τελικά η λύση αυτή δεν προκρίθηκε, λόγω της πρόσθετης επιβάρυνσης που θα προκαλούνταν, στο ήδη βεβαρημένο οδικό κυκλοφοριακό φορτίο.
Με δεδομένο τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό που είναι προ των πυλών, (αναμένεται προμήθεια σύγχρονων υπολογιστών και scanners, μέσω διαγωνισμού), αλλά και την επικείμενη μεταφορά στις κτηριακές υποδομές του ΠΑΛΑΙ των Ολυμπιακών Ακινήτων, κατά τα πρότυπα μεταφοράς της ΔΟΥ του Γαλατσίου (νυν ΙΓ΄), πιστεύω και ελπίζω ότι η Τοπική Διεύθυνση του ΕΦΚΑ Γαλατσίου, που κάποτε υπήρξε πρότυπο εξυπηρέτησης, κυρίως χάρη στο φιλότιμο πολλών συναδέλφων, θα ξανακερδίσει την (κλονισμένη) εμπιστοσύνη των πολιτών.

Πού θα γίνουν οι νέοι σταθμοί, τι θα συμβεί κατά τη διάρκεια των έργων
και το στοίχημα της κεντρικής πλατείας μετά από 10 χαμένα χρόνια.

Αντίστροφα μετρά πλέον ο χρόνος για να μπει στις ράγες η Γραμμή 4 του Μετρό, η οποία δίνει στο Γαλάτσι μια μεγάλη ιστορική ευκαιρία, προκειμένου να κερδίσει το στοίχημα με το μέλλον.
Ο δρόμος σε καμία περίπτωση δεν θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, καθώς θα υπάρξουν μεγάλες δυσκολίες, είναι όμως σαφές ότι η επόμενη ημέρα δεν θα έχει καμία σχέση με τη σημερινή.
Απαιτούνται λοιπόν ευρύτερες συναινέσεις από τώρα, με δεδομένο ότι το Μετρό αφορά τις νεότερες γενιές και κυρίως το αύριο της πόλης μας που έχει χάσει προ πολλού τη λάμψη της.
Ας δούμε λοιπόν κάποιες κρίσιμες ερωτήσεις – απαντήσεις, για να γίνει σε όλους αντιληπτό τι θα ζήσουμε τα επόμενα δέκα χρόνια.
1. Πότε θα κατασκευαστεί το Μετρό: Η διαδικασία χωροθέτησης ξεκίνησε το 2006, αλλά η διαβούλευση που έγινε τα προηγούμενα χρόνια ήταν επί της ουσίας ανύπαρκτη. Ο κύβος όμως ερρίφθη και η κατασκευή θα αρχίσει το 2019. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Αττικό Μετρό, το 2026 θα έχουμε μετρό στην πόλη μας.
2. Που θα φτιαχτούν οι σταθμοί του Μετρό: Ο πρώτος, με την ονομασία «Άλσος Βεΐκου», θα φτιαχτεί επί της Λεωφόρου Βεΐκου – Ομορφοκκλησιάς, πλησίον της διασταύρωσης με την οδό Τράλλεων. Θα αποτελεί τερματικό σταθμό, εγγύς του οποίου θα τερματίζουν λεωφορειακές γραμμές για μετεπιβίβαση στο Μετρό. Ο δεύτερος με την ονομασία «Γαλάτσι», θα φτιαχτεί στην διασταύρωση των λεωφόρων Βεΐκου και Γαλατσίου.
3. Ποια είναι η αλήθεια για το σταθμό «Πάρνηθος»; Είναι κοινό μυστικό ότι ο αρχικός σχεδιασμός δεν περιελάμβανε 3ο σταθμό. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν άρδην μετά την πίεση των κατοίκων της περιοχής και των συνεχών δημοσιευμάτων της Γραμμής. Η Αττικό Μετρό εξετάζει πλέον σοβαρά το θέμα και όλα δείχνουν ότι μέσα στο επόμενο δεκαήμερο θα υπάρξουν επίσημες ανακοινώσεις.
4. Τι θα συμβεί στην πόλη την περίοδο 2019-2026; Η αλήθεια είναι ότι η επιβάρυνση θα είναι μεγάλη εξαιτίας των έργων που πρέπει να γίνουν. Φορτηγά θα περνούν μέσα από την πόλη προκειμένου να μεταφέρουν τα μπάζα, εντείνοντας το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Δυσκολίες θα έχουν και πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες που θα δουν τις λαμαρίνες των έργων να κρύβουν τα μαγαζιά τους.
5. Κεντρική πλατεία θα αποκτήσει επιτέλους η πόλη; Είναι ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση, καθώς αναδεικνύει τις διαχρονικές ευθύνες των δημοτικών διοικήσεων. «Αργήσατε 10 χρόνια να θέσετε αυτό το θέμα», απάντησε ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αττικό Μετρό, στην πρόσφατη ενημέρωση του Δημοτικού Συμβουλίου. Εξήγησε πάντως ότι η εταιρία μπορεί να προσφέρει νομική στήριξη στον Δήμο για να διεκδικήσει την υπόθεση. Ωστόσο, παρά την καλή του διάθεση, απέφυγε να αναλάβει την οποιαδήποτε δέσμευση ως προς την κατασκευή κεντρικής πλατείας από την Αττικό Μετρό.
6. Ποια θα μπορούσε να είναι η λύση; Με δεδομένο ότι ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω, η μόνη λύση είναι η αναγκαστική απαλλοτρίωση του χώρου που βρίσκονται τα Goody’s. Για να γίνει κάτι τέτοιο, θα πρέπει να υπάρξει σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και αποζημιώσεις σε όσους υποχρεωτικά θα φύγουν από τα σπίτια τους. Το συνολικό ποσό, υπολογίζεται σε περίπου 3 εκ. ευρώ.
7. Τι θα γίνει με τις λιγοστές κεντρικές πλατείες; Τα προβλήματα και σ’ αυτή την περίπτωση θα είναι μεγάλα την περίοδο που θα κατασκευάζεται το μετρό. Η δέσμευση της εταιρίας πάντως είναι ότι οι πλατείες φτιάχνονται και αναμορφώνονται μετά την ολοκλήρωση έργων που αναλαμβάνει η Αττικό Μετρό.
8. Γιατί δεν φτιάχνεται και σταθμός κοντά στο Παλαί; Τέτοιος προγραμματισμός δεν υπάρχει. Ο σταθμός άλλωστε μεταξύ Βεΐκου – Ομορφοκκλησιάς, στο ύψος της πλατείας Μανδηλαρά, είναι τερματικός.
9. Κυκλοφοριακά προβλήματα θα υπάρχουν έως το 2026; Το όλο εγχείρημα δεν προβλέπει κατασκευή γκαράζ στους νέους σταθμούς του Μετρό. Για ένα ορισμένο διάστημα λοιπόν, πολλοί θα είναι αυτοί που με τα ΙΧ τους θα περιφέρονται στους δρόμους της πόλης προκειμένου να παρκάρουν. Εκτίμηση της εταιρίας πάντως είναι ότι τα προβλήματα σταδιακά θα ξεπεραστούν, με δεδομένο ότι το Μετρό γίνεται για να αντικαταστήσει τα αυτοκίνητα.
10. Τι θα αλλάξει στις μετακινήσεις με λεωφορεία: Οι μετακινήσεις με λεωφορειακές γραμμές, όπως το 608 και το 444, είναι βέβαιο ότι θα αλλάξουν προσανατολισμό. Τα δρομολόγια του ΟΑΣΑ από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί το έργο θα «κουμπώσουν» πάνω στους σταθμούς του μετρό.

Το 1963 το Γαλάτσι έγινε Δήμος.
Ο αείμνηστος Βασίλης Παπαδιονυσίου υπήρξε ο «αρχιτέκτονας» του Δήμου Γαλατσίου. Ο επί 32 χρόνια Δήμαρχος μετέτρεψε τις γειτονιές σε σύγχρονη πόλη και άφησε παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές το Άλσος Βεΐκου. Το 2002 έχασε τις εκλογές από τον Θεόδωρο Τούντα, ο οποίος έμεινε στο δημαρχιακό θώκο για 4 χρόνια. Το 2004 έγιναν Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα και το Γαλάτσι φιλοξένησε στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Γαλατσίου (ΠΑΛΑΙ) τα αθλήματα της Ρυθμικής Γυμναστικής και της Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης. Το 2006 ο Κυριάκος Τσίρος, που υποστηρίχτηκε και από τον Β. Παπαδιονυσίου, εκλέχτηκε Δήμαρχος για 8 χρόνια. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, μεταξύ άλλων, ολοκληρώθηκε η δημιουργία του Πολιτιστικού Κέντρου «Το Καμίνι» και ξεκίνησε η κατασκευή του Η΄ Βρεφονηπιακού Σταθμού. Το 2014 εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Γιώργος Μαρκόπουλος, ο οποίος έχει διατελέσει Αντιδήμαρχος του Θ. Τούντα.
Το 2017 το Γαλάτσι γκρινιάζει, είναι απαισιόδοξο και διαιρεμένο.
Τι έχει αλλάξει στο Γαλάτσι αυτά χρόνια;
Ποιος νοιάζεται τι γίνεται πέρα από τη Λ. Γαλατσίου και Λ. Βεΐκου;
Η σημερινή διοίκηση του Δήμου ρίχνει τις ευθύνες στην προηγούμενη. Προφανώς της διαφεύγει ότι η προηγούμενη ήταν και είναι παρελθόν και ο κόσμος ψήφισε αυτόν τον Δήμαρχο, που είναι το παρόν. Από αυτόν έχουμε απαιτήσεις και από αυτόν περιμένουμε να κάνει ό, τι περνάει από το χέρι του προκειμένου να έχουμε την πόλη που μας αξίζει.
Άλλωστε μέσα από τον φανατισμό και τη διαρκή μετάθεση ευθυνών, ποιος τελικά ωφελείται;
Ο πολίτης που δεν θεωρεί ότι έχει προσωπική ευθύνη;
Η πελατειακή του σχέση με την εκάστοτε Διοίκηση;
Η «εμπόλεμη» κατάσταση που δυστυχώς ο σημερινός Δήμαρχος ενισχύει, ποιον εξυπηρετεί;
Ποιος ωφελείται και ποιος χάνει όταν ακολουθείται το δόγμα «διαίρει και βασίλευε»;
Σίγουρα όχι το σύνολο των Γαλατσιωτών!
Σε μια περίοδο που η τοπική μας κοινωνία σπαράζεται από ανεργία και είναι οικονομικά καθηλωμένη, ο καλύτερος τρόπος για να τη διαλύσεις, είναι να την κρατάς διχασμένη!
Μου είναι αδύνατον να πιστέψω ότι οποιοσδήποτε Δήμαρχος μπορεί να επιθυμεί μια διαλυμένη κοινωνία!
Θέλουμε μια ενωμένη κοινωνία έτσι ώστε να φτιάξουμε ό, τι λείπει από την πόλη μας:
-Η κεντρική πλατεία!
-Η συγκοινωνία στις ορεινές γειτονιές, προκειμένου να διευκολύνονται οι κάτοικοι και να μην αποκλείονται από το κέντρο!
-Η λύση του κυκλοφοριακού προβλήματος που δημιουργείται από την οδό Αγ. Ειρήνης (πρώτη έξοδος από την πόλη) μέχρι την οδό Τράλλεων!
-Η συγκοινωνία μέχρι το Σιδηροδρομικό Σταθμό «Ειρήνη», ώσπου να έρθει το ΜΕΤΡΟ στο Γαλάτσι!
-Κυκλοφοριακή ρύθμιση στη Λ. Βεΐκου, με ασφαλείς διαβάσεις για πεζούς και δημιουργία λωρίδας για τη διέλευση των λεωφορείων!
-Βελτιστοποίηση της καθαριότητας και ενίσχυση της ανακύκλωσης απορριμμάτων και άλλων υλικών!
Τίποτα δεν είναι ανέφικτο και όλα μπορούν να γίνουν, όταν υπάρχει βούληση για το κοινό συμφέρον. Λαμβάνοντας δε υπόψη, ότι ο Δήμος μας τα τελευταία 10 χρόνια είναι οικονομικά εύρωστος, αρκεί η χρηστή διαχείριση προς όφελος των Γαλατσιωτών.
Εξάλλου, ποιος δεν θέλει να βλέπει χαρούμενους τους συμπολίτες του;

Το ΜΕΤΡΟ στο Γαλάτσι δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μόνο ως ένα μεγάλο κατασκευαστικό έργο, που θα μας επιτρέπει να κινούμαστε πιο άμεσα και με μεγαλύτερη ασφάλεια μέσα στην πόλη.
Το ΜΕΤΡΟ είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία που έχουμε – και λέω έχουμε, γιατί πρέπει να είμαστε όλοι μαζί – προκειμένου να διαμορφώσουμε και να δούμε σε λίγα χρόνια από τώρα την πόλη που όλοι επιθυμούμε.
Είναι ώρα λοιπόν να τολμήσουμε!
Το ερώτημα είναι πως θα τα καταφέρουμε!
Πρώτα απ’ όλα απαιτείται μια συνολική κυκλοφοριακή μελέτη, που θα λαμβάνει υπόψη τα νέα δεδομένα της μετά ΜΕΤΡΟ εποχής που πρέπει να γίνει άμεσα.
Μια μελέτη που θα περιλαμβάνει:
-Αλλαγές στις βασικές λεωφόρους Βεΐκου και Γαλατσίου ώστε να σταματήσει να είναι το Γαλάτσι η πύλη εισόδου της Αττικής οδού προς το κέντρο της Αθήνας.
-Υπογειοποίηση στον κόμβο Γαλατσίου και Βεΐκου και δημιουργία ελεύθερου, κοινόχρηστου χώρου πλατείας
-Σύνδεση με τον υπάρχοντα κοινόχρηστο χώρο στις οδούς Λυσίου, Ιπποκράτους που θα σηματοδοτεί την Κεντρική Πλατεία.
Η μελέτη όμως δεν θα πρέπει να σταματάει εδώ.
Είναι ανάγκη να φτάσει σε όλες τις γειτονιές της πόλης, για τη δημιουργία και ανάπτυξη πεζοδρόμων και δρόμων ήπιας κυκλοφορίας.
Απαραίτητη όμως για να εξασφαλιστεί η βιώσιμη κινητικότητα είναι η σύνδεση όλων αυτών με τις υπάρχουσες πλατείες και χώρους πρασίνου. Το Γαλάτσι μπορεί να εμφανίζεται να έχει υψηλό ποσοστό αναλογίας πρασίνου ανά κάτοικο, αλλά αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο Άλσος Βεΐκου.
Επί της ουσίας όμως, το πράσινο εντός αστικού ιστού είναι εξαιρετικά περιορισμένο.
Για να αμβλύνουμε αυτή την αντίθεση, μονόδρομος είναι η αγορά όσο το δυνατόν περισσότερων ελεύθερων χώρων και οικοπέδων.
Τη μελέτη αυτή οφείλει να χρηματοδοτήσει η Αττικό Μετρό στο πλαίσιο της εύρυθμης λειτουργίας της πόλης μετά την ολοκλήρωση των νέων σταθμών.
Οι νέοι σταθμοί θα αυξήσουν την επισκεψιμότητα της πόλης και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρέος μας είναι η πόλη να αποκτήσει μια αξιοπρεπή εικόνα, με ενιαία αρχιτεκτονική και κανόνες ώστε να αποφύγουμε τις αυθαιρεσίες.
Οφείλουμε να προβούμε σε συγκεκριμένες γνωμοδοτήσεις προς το Περιφερειακό Συμβούλιο για την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου που θα οδηγήσουν στο επιθυμητό θετικό αποτέλεσμα.
Με τους νέους σταθμούς, το Γαλάτσι θα έρθει ακόμα πιο κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Δεν θα αποτελεί πλέον εμπόδιο η κακή συγκοινωνία για να ανοίξει κανείς ένα κατάστημα μεγάλης αλυσίδας ή να έρθει μια εταιρεία να εγκαταστήσει την έδρα της. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει και εμείς να είμαστε έτοιμοι, να αναπτύξουμε κίνητρα και ανταποδοτικά οφέλη προς αυτούς.
Η δημιουργία μίας Σύγχρονης Θερμοκοιτίδας επιχειρηματικότητας που θα παρέχει στις φιλοξενούμενες επιχειρήσεις συνέργιες μεταξύ των φιλοξενούμενων σχημάτων, εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες σε ένα ευρύ φάσμα θεματικών πεδίων, εξειδικευμένες υπηρεσίες εκπαίδευσης/ κατάρτισης κ.ά. συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση.
Όλα τα παραπάνω όμως προϋποθέτουν και σύγχρονες υπόγειες υποδομές στάθμευσης που πρέπει να προβλεφθούν έστω και την ύστατη ώρα. Υπόγεια γκαράζ που σχεδόν στις προηγούμενες γραμμές κατασκεύαζε η Αττικό Μετρό. Στη δική μας περίπτωση, εδώ για το Γαλάτσι, δεν ακούσαμε τίποτα.
Αναγκαία είναι, επίσης, η ανάδειξη του Άλσους Βεΐκου ως ένας υπερτοπικός πόλος αναψυχής και διασκέδασης. Προς αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλει η δημιουργία κέντρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης με πρωτοπόρα εκπαιδευτικά προγράμματα για μεμονωμένους επισκέπτες και σχολεία. Είναι ένα στοίχημα που πρέπει να κερδίσουμε με τη διέλευση του Μετρό και την μελλοντική επέκτασή του και αυτό είναι αποκλειστικά ευθύνη της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής του Γαλατσίου.
Τελευταίο αλλά εξαιρετικά σημαντικό άφησα το θέμα του 3ου σταθμού. Η Αττικό Μετρό οφείλει να κάνει δεκτό το αίτημα κατοίκων και τις ομόφωνες αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων του Γαλατσίου και της Αθήνας και να υλοποιήσει την εγκατάσταση ενός ενδιάμεσου σταθμού, μεταξύ Γαλατσίου και Κυψέλης, στην οδό Πάρνηθος.
Η ευκαιρία για να αλλάξει η πόλη μας είναι μπροστά μας. Στο χέρι μας είναι να την αξιοποιήσουμε μακριά από σκοπιμότητες και μικροπολιτικές και να μην αφήσουμε το στοίχημα να πάει χαμένο.

Όπως όλοι οι παλιοί Γαλατσιώτες, μεγάλωσα σε μια πόλη που λειτουργούσε σαν παρακλάδι της Πατησίων. Δεν ήμασταν μακριά από το κέντρο της Αθήνας, αλλά μας χώριζαν ανηφοριές… Υπήρχε πάντα μια συγκοινωνιακή απομόνωση από την Αθήνα που την υπαγόρευε η γεωγραφία, τόσο που το 1954 το κράτος, αδυνατώντας να λύσει το πρόβλημα, αποφάσισε να πάρει το Γαλάτσι από τον δήμο Αθηναίων και να το κάνει ξεχωριστή κοινότητα και μετά ξεχωριστό δήμο. Με τα χρόνια ανοίχτηκαν διάφοροι δρόμοι που μας έφεραν δίπλα το μακρυνό Μαρούσι και την Αγία Παρασκευή, όχι όμως και το κέντρο της Αθήνας.
Ώσπου το 2006 μάθαμε ξαφνικά ότι σχεδιάζεται καινούργια γραμμή του Μετρό που θα πιάνει όλο το Γαλάτσι και θα το συνδέει απευθείας με το κέντρο της Αθήνας! Ήταν μόλις είχα γυρίσει στο Γαλάτσι και κατέβαινα υποψήφια δήμαρχος με τους «Πολίτες σε Δράση». Γράφαμε τότε για το μετρό στο πρόγραμμά μας:
«Τα τρένα που θα ‘ρθουν…
Το συγκοινωνιακό πρόβλημα του Γαλατσίου δεν είναι αυτοτελές, αλλά αποτελεί κομμάτι του συνολικού συγκοινωνιακού προβλήματος του λεκανοπεδίου. Η εξάρτηση από το αυτοκίνητο αποδείχτηκε πια προβληματική, ενώ θεωρούμε πως τη μόνη βιώσιμη μακροπρόθεσμα λύση στο συγκοινωνιακό την δίνει το μετρό. Έτσι θεωρούμε ότι η πρόσφατη εξαγγελία για την κατασκευή τρίτης γραμμής του μετρό, που θα φτάνει και στο Γαλάτσι, αποτελεί μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση. Διαφαίνεται όμως ήδη ο κίνδυνος το μετρό να γίνει πρόφαση για την καταστροφή του Άλσους Βεΐκου, με τη δημιουργία αμαξοστασίου μέσα στο Άλσος. Βάζουμε τους εξής στόχους σε σχέση με το μετρό:
– Να πιέσουμε όσο χρειάζεται για την κατασκευή της τρίτης γραμμής μετρό.
– Να παρέμβουμε στη φάση του σχεδιασμού του μετρό για την χωροθέτησή του με τρόπο που να εξυπηρετεί το Γαλάτσι.
– Να αποτρέψουμε με κάθε μέσο τη δημιουργία αμαξοστασίου του μετρό μέσα στο Άλσος Βεΐκου, που είναι υπερτοπικής σημασίας πνεύμονας πρασίνου στο κέντρο του λεκανοπεδίου.»
Πετύχαμε τον πρώτο και τον τρίτο στόχο, παλεύουμε ακόμα τον δεύτερο. Στο μεταξύ η γραμμή ονομάστηκε επίσημα «Γραμμή 4». Οταν το 2014 μπήκα στη βουλή, ήταν επόμενο ότι η πρώτη κοινοβουλευτική ερώτηση που κατέθεσα στις 12/5/2014 αφορούσε τη γραμμή 4 του μετρό. Ρωτούσα τότε απλά πότε θα ξεκινήσει το έργο. Πήρα μια απάντηση επιφυλακτικά αισιόδοξη. Λίγο αργότερα, τον ίδιο χρόνο όμως, άρχισαν τα παρατράγουδα και αφορούσαν την παράλειψη από τον σχεδιασμό του έργου του σταθμού της οδού Πάρνηθος. Κατέθεσα κοινοβουλευτική ερώτηση για το θέμα στις 25/11/2014 και πληροφορήθηκα ότι ο σταθμός είχε κοπεί, γιατί «η μορφολογία του εδάφους στη περιοχή… θα οδηγούσε σε κατασκευή σταθμού σε βάθος 50 μέτρων». Δηλαδή, το Υπουργείο έλεγε στους περίοικους της οδού Πάρνηθος αυτό που έλεγε σε όλο το Γαλάτσι εδώ και δεκαετίες, «εσάς δεν μπορούμε να σας καλύψουμε, γιατί είστε πολύ ψηλά»!

Την επόμενη χρονιά ήρθαμε στην κυβέρνηση και… δεν έγινε τίποτα με το μετρό μέσα στο ταραγμένο 2015. Στις 9 Μαρτίου 2016 ξαναρώτησα πότε θα ξεκινήσει η κατασκευή της γραμμής 4 και αυτή τη φορά η απάντηση ήταν αισιόδοξα αισιόδοξη, αφού είχε εξασφαλιστεί κάποια χρηματοδότηση για το έργο. Στις 6 Μαρτίου 2017 επανήλθα με κοινοβουλευτική ερώτηση για το θέμα του σταθμού της οδού Πάρνηθος. Η απάντηση ήταν επίσης πιο αισιόδοξη από το 2014, αφού μετά τα μορφολογικά της περιοχής υπήρχε η δέσμευση να επανεξεταστεί το θέμα με γνώμονα την εξυπηρέτηση των κατοίκων της περιοχής. Είχαν μεσολαβήσει και οι κινητοποιήσεις των κατοίκων της περιοχής, που ο κάθε Υπουργός πάντα τις μετράει. Είχα προτείνει τότε στους κατοίκους να εξασφαλίσουν ψηφίσματα από τους Δήμους Αθηναίων και Γαλατσίου που να στηρίζουν τη θέση τους για να ισχυροποιήσουν τη διεκδίκησή τους. Το έκαναν και βρήκαν στήριξη και από τους δύο Δήμους, πράγμα που μέτρησε. Οφείλω όμως να ομολογήσω ότι δεν θα είχαμε φθάσει στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα χωρίς την δυναμική, επίμονη και συστηματική κινητοποίηση των κατοίκων της περιοχής να διεκδικήσουν ένα δίκαιο αίτημα.

Στις 6 Ιουλίου φέτος ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αττικό Μετρό κ. Θεόδωρος Παπαδόπουλος ενημέρωσε αυτοπροσώπως το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Γαλατσίου ότι θα υπάρξουν εξελίξεις στο θέμα σε λίγες βδομάδες, «όχι ό,τι ζητούν οι κάτοικοι, αλλά ό,τι μπορεί να γίνει». Περιμένουμε, λοιπόν, τώρα να δούμε την συμβιβαστική λύση ανάμεσα στη μορφολογία του εδάφους και τις ανάγκες των κατοίκων. Μια λειτουργική λύση στο θέμα του σταθμού Πάρνηθος θα είναι μια μεγάλη νίκη για την τοπική κοινωνία αλλά και δικαίωση για την εφημερίδα που διαβάζετε αυτή τη στιγμή, αφού η «ΓΡΑΜΜΗ» Γαλατσίου από την αρχή συμπαραστάθηκε στους κατοίκους και πρόβαλλε τον αγώνα τους, όταν άλλοι φορείς και μέσα τον θεωρούσαν χαμένη υπόθεση.
Είπε και άλλα ενδιαφέροντα στο Δημοτικό Συμβούλιο Γαλατσίου ο Διευθύνων Σύμβουλος της Αττικό Μετρό κ. Θεόδωρος Παπαδόπουλος, από τα οποία θα σταθώ σε δύο κρίσιμα ζητήματα που χαρακτηρίζουν τη γενική φιλοσοφία του έργου και που με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη. Ξεκαθάρισε ότι η Αττικό Μετρό δεν θα κατασκευάσει κανένα πάρκινγκ, υπόγειο ή υπέργειο σε κάνενα σταθμό, αφού το μετρό είναι έργο εξυπηρέτησης των πεζών και όχι των αυτοκινήτων. Πίσω από αυτή τη διατύπωση βρίσκεται η διαπίστωση ότι το πάρκινγκ της Κατεχάκη δεν βγάζει τα λεφτά του και δεν έχουμε λεφτά για πέταμα. Συμφωνώ με τη διαπίστωση πρακτικά και θεωρητικά. Δήλωσε ακόμα όταν ρωτήθηκε για σταθμό στο Δημοτικό Γυμναστήριο στη Βεΐκου ότι το μετρό δεν κάνει σταθμούς για να καλύπτει συγκεκριμένους προορισμούς, αλλά μόνο ευρύτερες περιοχές. Ξεφούσκωσε έτσι τις προσδοκίες όσων ήθελαν στο παρελθόν να τους πάμε ιδιωτικό σταθμό μετρό στο Παλαί για να «αξιοποιήσουν» με δημόσια δαπάνη έναν δημόσιο χώρο. Επεσήμανε πολύ σωστά ότι οι σημαντικοί προορισμοί μέσα στην πόλη πρέπει να συνδέονται με το μετρό με λεωφορειακές γραμμές, πράγμα εύκολο και απλό.

Τέλος, με την επικείμενη έλευση του μετρό στο Γαλάτσι μπαίνει στο τραπέζι και το ζήτημα της δημιουργίας κέντρου πόλης, με τη δημιουργία μιας κεντρικής πλατείας. Όπως έχουν τα πράγματα, η μόνη εφικτή λύση είναι η απαλλοτρίωση από τον Δήμο Γαλατσίου όλου του τετραγώνου Αγίας Γλυκερίας – Ιπποκράτους – Λυσίου – Λεωφόρος Γαλατσίου. Ένα μέρος του τετραγώνου είναι ήδη δημοτικό, μένει να απαλλοτριωθεί άμεσα και το υπόλοιπο. Στο διάστημα της κατασκευής του μετρό, που θα κρατήσει 8 χρόνια, μπορεί μέρος του χώρου να χρησιμοποιηθεί ως εργοτάξιο. Μετά γίνεται μια κεντρική πλατεία 10 στρεμμάτων που θα διαθέτει και σταθμό μετρό. Μέρος των χρημάτων που χρειάζεται για την απαλλοτρίωση υπάρχει ήδη στο αποθεματικό του δήμου. Για τα υπόλοιπα μπορεί να υπάρξει συνδυασμός δανειοδότησης από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και χρηματοδότησης από την Περιφέρεια. Να λοιπόν, ο κ. Δήμαρχος έχει στάδιον δόξης λαμπρόν, την ευκαιρία να φτιάξει στο Γαλάτσι αυτό που πάντα μας έλειπε, την κεντρική πλατεία της πόλης. Γιατί το μετρό δεν έρχεται μόνο του, φέρνει και δώρα σε όσους έχουν το μυαλό να τα αξιοποιήσουν. Προσοχή, όμως, πρέπει να βιαστούμε, να μην χάσουμε το τρένο!