Το ΜΕΤΡΟ στο Γαλάτσι δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μόνο ως ένα μεγάλο κατασκευαστικό έργο, που θα μας επιτρέπει να κινούμαστε πιο άμεσα και με μεγαλύτερη ασφάλεια μέσα στην πόλη.
Το ΜΕΤΡΟ είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία που έχουμε – και λέω έχουμε, γιατί πρέπει να είμαστε όλοι μαζί – προκειμένου να διαμορφώσουμε και να δούμε σε λίγα χρόνια από τώρα την πόλη που όλοι επιθυμούμε.
Είναι ώρα λοιπόν να τολμήσουμε!
Το ερώτημα είναι πως θα τα καταφέρουμε!
Πρώτα απ’ όλα απαιτείται μια συνολική κυκλοφοριακή μελέτη, που θα λαμβάνει υπόψη τα νέα δεδομένα της μετά ΜΕΤΡΟ εποχής που πρέπει να γίνει άμεσα.
Μια μελέτη που θα περιλαμβάνει:
-Αλλαγές στις βασικές λεωφόρους Βεΐκου και Γαλατσίου ώστε να σταματήσει να είναι το Γαλάτσι η πύλη εισόδου της Αττικής οδού προς το κέντρο της Αθήνας.
-Υπογειοποίηση στον κόμβο Γαλατσίου και Βεΐκου και δημιουργία ελεύθερου, κοινόχρηστου χώρου πλατείας
-Σύνδεση με τον υπάρχοντα κοινόχρηστο χώρο στις οδούς Λυσίου, Ιπποκράτους που θα σηματοδοτεί την Κεντρική Πλατεία.
Η μελέτη όμως δεν θα πρέπει να σταματάει εδώ.
Είναι ανάγκη να φτάσει σε όλες τις γειτονιές της πόλης, για τη δημιουργία και ανάπτυξη πεζοδρόμων και δρόμων ήπιας κυκλοφορίας.
Απαραίτητη όμως για να εξασφαλιστεί η βιώσιμη κινητικότητα είναι η σύνδεση όλων αυτών με τις υπάρχουσες πλατείες και χώρους πρασίνου. Το Γαλάτσι μπορεί να εμφανίζεται να έχει υψηλό ποσοστό αναλογίας πρασίνου ανά κάτοικο, αλλά αυτό οφείλεται αποκλειστικά στο Άλσος Βεΐκου.
Επί της ουσίας όμως, το πράσινο εντός αστικού ιστού είναι εξαιρετικά περιορισμένο.
Για να αμβλύνουμε αυτή την αντίθεση, μονόδρομος είναι η αγορά όσο το δυνατόν περισσότερων ελεύθερων χώρων και οικοπέδων.
Τη μελέτη αυτή οφείλει να χρηματοδοτήσει η Αττικό Μετρό στο πλαίσιο της εύρυθμης λειτουργίας της πόλης μετά την ολοκλήρωση των νέων σταθμών.
Οι νέοι σταθμοί θα αυξήσουν την επισκεψιμότητα της πόλης και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρέος μας είναι η πόλη να αποκτήσει μια αξιοπρεπή εικόνα, με ενιαία αρχιτεκτονική και κανόνες ώστε να αποφύγουμε τις αυθαιρεσίες.
Οφείλουμε να προβούμε σε συγκεκριμένες γνωμοδοτήσεις προς το Περιφερειακό Συμβούλιο για την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου που θα οδηγήσουν στο επιθυμητό θετικό αποτέλεσμα.
Με τους νέους σταθμούς, το Γαλάτσι θα έρθει ακόμα πιο κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Δεν θα αποτελεί πλέον εμπόδιο η κακή συγκοινωνία για να ανοίξει κανείς ένα κατάστημα μεγάλης αλυσίδας ή να έρθει μια εταιρεία να εγκαταστήσει την έδρα της. Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει και εμείς να είμαστε έτοιμοι, να αναπτύξουμε κίνητρα και ανταποδοτικά οφέλη προς αυτούς.
Η δημιουργία μίας Σύγχρονης Θερμοκοιτίδας επιχειρηματικότητας που θα παρέχει στις φιλοξενούμενες επιχειρήσεις συνέργιες μεταξύ των φιλοξενούμενων σχημάτων, εξειδικευμένες συμβουλευτικές υπηρεσίες σε ένα ευρύ φάσμα θεματικών πεδίων, εξειδικευμένες υπηρεσίες εκπαίδευσης/ κατάρτισης κ.ά. συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση.
Όλα τα παραπάνω όμως προϋποθέτουν και σύγχρονες υπόγειες υποδομές στάθμευσης που πρέπει να προβλεφθούν έστω και την ύστατη ώρα. Υπόγεια γκαράζ που σχεδόν στις προηγούμενες γραμμές κατασκεύαζε η Αττικό Μετρό. Στη δική μας περίπτωση, εδώ για το Γαλάτσι, δεν ακούσαμε τίποτα.
Αναγκαία είναι, επίσης, η ανάδειξη του Άλσους Βεΐκου ως ένας υπερτοπικός πόλος αναψυχής και διασκέδασης. Προς αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλει η δημιουργία κέντρου περιβαλλοντικής εκπαίδευσης με πρωτοπόρα εκπαιδευτικά προγράμματα για μεμονωμένους επισκέπτες και σχολεία. Είναι ένα στοίχημα που πρέπει να κερδίσουμε με τη διέλευση του Μετρό και την μελλοντική επέκτασή του και αυτό είναι αποκλειστικά ευθύνη της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής του Γαλατσίου.
Τελευταίο αλλά εξαιρετικά σημαντικό άφησα το θέμα του 3ου σταθμού. Η Αττικό Μετρό οφείλει να κάνει δεκτό το αίτημα κατοίκων και τις ομόφωνες αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων του Γαλατσίου και της Αθήνας και να υλοποιήσει την εγκατάσταση ενός ενδιάμεσου σταθμού, μεταξύ Γαλατσίου και Κυψέλης, στην οδό Πάρνηθος.
Η ευκαιρία για να αλλάξει η πόλη μας είναι μπροστά μας. Στο χέρι μας είναι να την αξιοποιήσουμε μακριά από σκοπιμότητες και μικροπολιτικές και να μην αφήσουμε το στοίχημα να πάει χαμένο.