Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τις εκλογές της 21ης Μαΐου και στα κομματικά επιτελεία επικρατεί πυρετός διαβουλεύσεων, προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή συσπείρωση.
Παρά το δημοσκοπικό προβάδισμα της Ν.Δ. η εκτίμηση που κυριαρχεί είναι ότι η εκλογική αναμέτρηση θα είναι θρίλερ και το αποτέλεσμα της, θα δείξει εάν θα υπάρχει κυβέρνηση αυτοδυναμίας ή συνεργασίες, στις κάλπες της 2ας Ιουλίου.
Κοινό μυστικό είναι άλλωστε, ότι η τραγωδία στα Τέμπη άλλαξε άρδην τα πολιτικά δεδομένα και τους εκλογικούς συσχετισμούς, με αποτέλεσμα η εκλογική “μάχη” να είναι πλέον ανοικτή.
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον σε δύο εκλογικά ακροατήρια που θεωρούνται καθοριστικής σημασίας, καθώς η ψήφος τους είναι πιθανό να κρίνει το αποτέλεσμα της κάλπης που θα γίνει με απλή αναλογική.
Γκρίζα ζώνη
Η πρώτη κατηγορία είναι χωρίς αμφιβολία οι αναποφάσιστοι ψηφοφόροι, που δεν έχουν λάβει ακόμη τις αποφάσεις τους σχετικά με το κόμμα που θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές.
Το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα, είχε ως αποτέλεσμα η ψήφος στη λεγόμενη “γκρίζα” ζώνη να εκτοξευτεί δημοσκοπικά στο 17%, με αποτέλεσμα να θεωρείται επισφαλής η εκλογική τους συμπεριφορά.
Οι αναλύσεις δείχνουν ότι πρόκειται ως επί το πλείστον για Κεντρώους ψηφοφόρους που διακατέχονται από οργή και θυμό και το πλέον πιθανό είναι ότι θα αποφασίσουν το κόμμα που θα στηρίξουν λίγο πριν από τις εκλογές.
Νέα γενιά
Η δεύτερη “δεξαμενή” αφορά στην εκλογική συμπεριφορά της νέας γενιάς, η οποία αριθμεί περί τους 400.000 ψηφοφόρους που θεωρούνται κρίσιμο μέγεθος για το εκλογικό αποτέλεσμα.
Εάν σκεφτεί κανείς ότι περίπου 200.000 από αυτούς είναι μαθητές της Β’ και Γ’ Λυκείου που θα ψηφίσουν για πρώτη φορά, γίνεται σαφές ότι δεν είναι εύκολη η οποιαδήποτε πρόβλεψη.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι στη συντριπτική τους πλειονότητα αισθάνονται οργή και θυμό, λόγω του ότι ταυτίζονται με τα θύματα της σιδηροδρομικής τραγωδίας, καθώς ήταν συνομήλικοί τους.
Οι στρατηγικές
Η προσέγγιση των δύο αυτών εκλογικών ακροατηρίων, βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής των κομμάτων και μόνον απαρατήρητες δεν περνάνε οι στρατηγικές που ακολουθούν οι πολιτικοί αρχηγοί.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποιεί όλο και πιο συχνά το TikTok, που θεωρείται από τα πιο δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης στη νέα γενιά, κάτι που φάνηκε και από τον τρόπο που επικοινώνησε την αύξηση του κατώτατου μισθού.
Ανάλογη στρατηγική ακολουθεί και ο Αλέξης Τσίπρας, ενώ αίσθηση προκάλεσε η απόφασή του να εντάξει στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ στο Νότιο Τομέα της Β’ Αθηνών, τον δημοφιλή καλλιτέχνη της ραπ Μιθριδάτη.
Στο ίδιο μήκος κύματος και το ΠΑΣΟΚ που κυκλοφόρησε βίντεο που απευθύνεται στη νέα γενιά με κεντρικό θέμα την τραγωδία των Τεμπών και σύνθημα “ας κάνουμε το θυμό μας καύσιμο αλλαγής”
Από την πλευρά του ο Δημήτρης Κουτσούμπας έσπασε τα ταμπού και έδωσε συνέντευξη στη life style εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού “Καλύτερα δεν γίνεται” για να απευθυνθεί σε νεότερες ηλικίες.
Εάν προσθέσει κανείς τις “λαμπάδες Κουτσούμπα” με τη φράση του γγ του ΚΚΕ “αλλά αυτοί είστε”, γίνεται αντιληπτό ότι τα δεδομένα ακόμη και για τον Περισσό είναι πλέον τελείως διαφορετικά.
Στη μάχη για την προσέγγιση της νέας γενιάς έχει ριχθεί και ο Γιάνης Βαρουφάκης που είδε τα ποσοστά του ΜέΡΑ25 να ανεβαίνουν.
Η τροπολογία να ψηφίζουν εκεί που εργάζονται όσοι δεν βρίσκονται στον τόπο διαμονής τους, δείχνει το πόσο επενδύει στη νέα γενιά για να κερδίσει εκ νέου την είσοδο του κόμματος του στη Βουλή.

Ομιλητές της εκδήλωσης είναι οι:

Παναγιώτα Καλαποθαράκου – Πρόεδρος ΕΚΠΟΙΖΩ

Γιάννης Χατζηθεοδοσίου – Πρόεδρος Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών

Μαρία Καρακλιούμη – Πολιτική αναλύτρια RASS

Γιώργος Μότσιος – Πρόεδρος ΟΤΟΕ

Σωτήρης Μπερσίμης – Αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς

Την εκδήλωση συντονίζει η δημοσιογράφος Δήμητρα Κουτσού

Οργιάζουν οι φήμες – η απλή αναλογική
αλλάζει τα πολιτικά δεδομένα

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τις εκλογές και πλήθος φημών και σεναρίων βλέπουν το φως της κυβέρνησης για την κυβέρνηση που θα προκύψει.
Η φημολογία οργιάζει και το μόνο βέβαιο είναι, ότι το πολωμένο κλίμα λόγω της ενεργειακής ακρίβειας και των παρακολουθήσεων, δεν ευνοεί ευρύτερες συνθέσεις.
Οι δημοσκοπήσεις μπορεί να δίνουν προβάδισμα στο κυβερνών κόμμα, αλλά το γεγονός ότι οι εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική οδηγεί στο συμπέρασμα ότι θα χρειαστούν και δεύτερες εκλογές.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι τα 8+1 επικρατέστερα σενάρια για την κυβέρνηση που ενδεχομένως θα προκύψει από τις κάλπες.
1. Αυτοδυναμία Ν.Δ.: Με βάση τις δημοσκοπήσεις είναι σχεδόν απίθανο να μπορέσει η Ν.Δ. να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση στην κάλπη της απλής αναλογικής. Στις δεύτερες εκλογές θα χρειαστεί ποσοστό 37,5%-38%, ενώ εάν μπει και έβδομο κόμμα στη Βουλή, το όριο ανεβαίνει στο 40%.
2. Συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ: Η υπόθεση των παρακολουθήσεων άλλαξε τα δεδομένα και το σενάριο που έως πρόσφατα έδειχνε κυρίαρχο, είναι πλέον σχεδόν απίθανο. Μαξίμου και Χ. Τρικούπη έχουν κόψει τις “γέφυρες”, ενώ το ΠΑΣΟΚ δεν ξεχνά ότι έφτασε στα επίπεδα του 4% λόγω της συγκυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου την περίοδο 2012-2015. Από την άλλη βέβαια η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί, οπότε όλα είναι ανοικτά.
3. Συγκυβέρνηση Ν.Δ. – ΣΥΡΙΖΑ: Το σενάριο αποκλείεται τόσο από το Μαξίμου όσο και από την Κουμουνδούρου. Η μόνη περίπτωση να συνέβαινε κάτι τέτοιο, ήταν σε ένα ακραίο ενδεχόμενο “θερμού” επεισοδίου με την Τουρκία
4. Προοδευτική διακυβέρνηση: Αφορά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΠΑΣΟΚ, καθώς το ΚΚΕ δεν θα συμμετείχε, ενώ οι όροι που θέτει ο Γ. Βαρουφάκης δεν τον καθιστούν εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο. Βασική προϋπόθεση για να γίνει πράξη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να αναδειχτεί πρώτο κόμμα στις εκλογές, κάτι όμως που δεν προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις.
5. Κυβέρνηση Ν.Δ. – Ελληνικής Λύσης: Έχει απορριφθεί από το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι βασική του προτεραιότητα είναι ο μεσαίος και κεντρώος χώρος. Μια τέτοια λύση θα έστελενε λάθος μήνυμα στο εκλογικό ακροατήριο του κυβερνώντος κόμματος.
6. Κυβέρνηση με κορμό τη Ν.Δ.: Το σενάριο μπορεί να υλοποιηθεί μόνον εάν ανεξαρτητοποιηθούν βουλευτές είτε από το ΠΑΣΟΚ είτε από την Ελληνική Λύση. Θεωρείται όμως δύσκολο να γίνει πράξη, καθώς θα επαναφέρει στο προσκήνιο την εποχή της Αποστασίας
7. Κυβέρνηση Ν.Δ.- ΣΥΡΙΖΑ- ΠΑΣΟΚ: Ο ΣΥΡΙΖΑ όπως και η Ν.Δ. έχουν αποκλείσει ένα τέτοιο σενάριο και άρα είναι εκτός ατζέντας, Κοινό μυστικό είναι άλλωστε ότι το σενάριο του μεγάλου συνασπισμού, θα έβαζε τέλος και στον διπολισμό που δεν ευνοεί τα δύο κόμματα εξουσίας που θεωρούνται και οι “πυλώνες” του πολιτικού συστήματος,
8. Κυβέρνηση μειοψηφίας: Εάν η κοινοβουλευτική αριθμητική δεν βγαίνει, ουδείς αποκλείει το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας. Σε μια τέτοια περίπτωση, το πρώτο κόμμα μπορεί να πάρει ψήφο ανοχής -πλειοψηφία επί των παρόντων στη Βουλή-, με την απουσία κομμάτων από τη Βουλή για να σχηματιστεί κυβέρνηση. Το ζήτημα είναι ότι μια τέτοια κυβέρνηση είναι πολύ δύσκολο να αντέξει στο χρόνο.
Και μετά τι;
Στην περίπτωση κατά την οποία δεν βρεθεί λύση ούτε στις δεύτερες εκλογές, το πολιτικό σύστημα θα βρεθεί σε αδιέξοδο.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε τρίτες εκλογές που θα γίνουν εντός του καλοκαιριού.

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και το ερώτημα που τίθεται για την πόλη μας, είναι εάν υπάρχουν προϋποθέσεις για τη συγκρότηση ενός προοδευτικού ψηφοδελτίου.
Η απάντηση δεν είναι εύκολη, καθώς κυριαρχεί τόσο ο πολυκερματισμός, όσο και η πανσπερμία απόψεων για το πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένας σχηματισμός με πειστική εναλλακτική πρόταση διοίκησης.
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να ανοίξουμε το διάλογο με την ελπίδα να βρούμε λύσεις μέσα από απαντήσεις φίλων που έχουν ειλικρινή διάθεση να συγκροτηθεί μια προοδευτική παράταξη για το Γαλάτσι.
Ο πρώτος είναι ο Μιχάλης –ας τον πούμε Μιχάλη- ο οποίος συνηθίζει να λέει ότι κάποιοι βάζουν το «εγώ» τους, πάνω από το εμείς, με αποτέλεσμα να καταρρέει πριν καν αρχίσει η προσπάθεια.
Ο δεύτερος είναι ο Νίκος –ας τον πούμε Νίκο-, ο οποίος αναγνωρίζει τον ηγεμονικό ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ, ξεκαθαρίζει όμως ότι «καπέλο» δεν πρόκειται να φάει και ότι θα συμμετέχει μόνον εάν υπάρχει ισοτιμία.
Η τρίτη είναι η Έφη –ας την πούμε Έφη- η οποία αδυνατεί να καταλάβει γιατί ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές στο Γαλάτσι πήρε σχεδόν 38%, η δημοτική του παράταξη μόλις και μετά βίας έφτασε 4,2%.
Ο τέταρτος είναι ο «Νέστορας» -ας τον πούμε Νέστορα- που χαρακτηρίζει αναγκαιότητα τη συμπόρευση των αριστερών και κεντροαριστερών δυνάμεων της πόλης για να περάσει ο δήμος σε προοδευτικά χέρια.
Το τελευταίο διάστημα αυτά τα τέσσερα πρόσωπα, μιλούν συνεχώς, μοιράζονται έστω και αποσπασματικά κοινούς προβληματισμούς, αλλά η συζήτηση κολλάει όταν τίθεται το ερώτημα «και τώρα τι κάνουμε».
Όλοι τους ναι μεν συμφωνούν στο να σχηματιστεί κοινό ψηφοδέλτιο, αδυνατούν όμως να πάρουν πρωτοβουλίες προκειμένου να γίνει πράξη η συνένωση και η σύνθεση διαφορετικών απόψεων και προτάσεων.
Ας προσπαθήσουμε τώρα να αποκωδικοποιήσουμε τις σκέψεις των τεσσάρων συμπολιτών μας από τη στιγμή που απομένει λιγότερος από ένας χρόνος για τις αυτοδιοικητικές εκλογές που θα γίνουν στις 8 Οκτωβρίου του 2023.
Καλές προθέσεις υπάρχουν αλλά ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ οφείλει ως η ηγεμονική δύναμη, να αναλάβει πρωτοβουλίες διαλόγου για να γίνει σαφές εάν υπάρχουν προϋποθέσεις συμπόρευσης.
Στο διάλογο που θα ανοίξει ας προσπαθήσουμε όλοι να πνίξουμε σε σφουγγάρι με νερό τις διαφορές μας και ας βρούμε επιτέλους αυτά που μας ενώνουν, που είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
Θα το γράψω όπως μου το λέει η Έφη –ας την πούμε Έφη- για να γίνει σαφές πως μπορεί να φτιαχτεί μια μεγάλη προοδευτική παράταξη στην πόλη.
-ΣΥΡΙΖΑ στην πόλη μας χωρίς να έχει στο πλευρό του προσωπικότητες από το χώρο της Κεντροαριστεράς δεν υφίσταται.
-Προοδευτικό ψηφοδέλτιο χωρίς τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να υπάρξει.
Το σίγουρο είναι ότι όλες και όλοι πρέπει να κάνουν ένα βήμα πίσω και μακριά από ψευτο-ηγεονισμούς να γίνει το μεγάλο βήμα προς τα εμπρός.
Το παρελθόν διδάσκει ποια λάθη πρέπει να αποφευχθούν και το πώς μπορεί να φτιαχτεί μια παράταξη στην οποία θα έχουν θέση όλες οι προοδευτικές δυνάμεις χωρίς αποκλεισμούς.
Διάθεση και όρεξη από έναν κόσμο που διψάει για το καινούργιο σε μια εποχή πολιτικής, οικονομικής και ηθικής κρίσης υπάρχει.
Το ζήτημα είναι να πάψουμε να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος για να μη μετανιώσουμε για τις μάχες που δεν δώσαμε ενωμένοι.

Πλήθος κόσμου έδωσε το παρών στην παρουσίαση του πρώτου βιβλίου του Χρήστου Κιούπη «Θανάσης Χωσάδας ο λήσταρχος του τρόμου και του χάους», στο Πολιτιστικό Κέντρο «Καμίνι» του δήμου Γαλατσίου.

Στη «σύναξη φίλων» όπως την χαρακτήρισε ο δημοσιογράφος, συμμετείχαν εκπρόσωποι της κεντρικής πολιτικής σκηνής, της τοπικής αυτοδιοίκησης, του συνδικαλιστικού χώρου, και εκπρόσωποι πολιτιστικών συλλόγων.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, αναδείχθηκε η ερευνητική δουλειά του δημοσιογράφου, ο οποίος μέσα από τη ζωή και τη δράση του Θανάση Χωσάδα, φέρνει στο φως  άγνωστες πτυχές του ληστρικού φαινομένου.

Οι ομιλητές ανέδειξαν σημαντικά ζητήματα που αφορούν στην πρώτη δεκαετία της ζωής του νεότευκτου ελληνικού Βασιλείου όπως:

-η αγωνία των πολεμιστών της Επανάστασης για το μέλλον τους,
-τα θολά όρια μεταξύ της νομιμότητας και της παρανομίας,
-η αδυναμία επιβολή της εξουσίας από τη Βαυαρική διοίκηση του Βασιλιά Όθωνα,
-η σχέση των ληστρικών συμμοριών με τις κατά τόπους κοινωνίες και τα τοπικά δίκτυα, όπως για παράδειγμα οι βοσκοί.

Ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Θάνος Βερέμης, παρουσίασε τη συνολικότερη εικόνα του ληστρικού φαινόμενου στη μετεπαναστατική Ελλάδα δίνοντας έμφαση στους λόγους της άνθησής του.

Ο καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου Κωνσταντίνος Αγγελάκος, μίλησε για την ερευνητική δραστηριότητα και τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε ο Χρήστος Κιούπης κατά τη συγγραφή.

«Σημασία στη ζωή έχουν οι καλοί φίλοι που είναι δίπλα σου και στις χαρές και στις λύπες», έγραψε εμφανώς συγκινημένος στο Facebook ο δημοσιογράφος

Ο διδάσκων στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Βασίλης Μαστρογιάννης, έκανε έναν παραλληλισμό με το σήμερα, λόγω της εγκατάλειψης της υπαίθρου, η οποία όπως είπε οδηγείται σε μαρασμό.

Ο εκπαιδευτικός-ιστορικός Νίκος Μαγκανάρης, ανέλυσε τα πραγματολογικά στοιχεία της εποχής, σημειώνοντας ότι το ληστρικό φαινόμενο αναδεικνύει το άλλο 1821 και την Ελλάδα των ατάκτων και της ανομίας.

Η δικηγόρος Νανά Παπαδογεωργάκη, έθεσε το νομικό και το ηθικό πλαίσιο της εποχής, ενώ η Κατερίνα Γκιζά (master οινολογία αμπελουργία) σταχυολόγησε και παρουσίασε τα καίρια σημεία της πορείας και της δράσης του λήσταρχου Χωσάδα.

Την εκδήλωση συντόνισε ο δημοσιογράφος- ιστορικός και προσωπικός φίλος του Χρήστου Κιούπη, Πιέρρος Τζανετάκος, ενώ χορηγός επικοινωνίας ήταν η εφημερίδα Γραμμή.

Ο Χρήστος Κιούπης δεν έκρυψε τη συγκίνησή του για την παρουσία των φίλων του, κάτι που έγινε σαφές από την ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Το ευχαριστούμε είναι πολύ λίγο για να εκφράσει αυτό που ζήσαμε στο Καμίνι. Η συζήτηση για τον λήσταρχο Χωσάδα εξελίχθηκε σε μια σύναξη φίλων. Και αυτό είναι τελικά που έχει σημασία στη ζωή. Οι καλοί φίλοι. Που είναι δίπλα σου και στις χαρές και στις λύπες», έγραψε χαρακτηριστικά.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι βουλευτές της Ν.Δ. Κώστας Γκιουλέκας και Γιώργος Κοτρωνιάς και ο αντιπρόεδρος της Τοπικής Οργάνωσης Θωμάς Κόντος.

Από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ οι βουλευτές Κώστας Ζαχαριάδης, Χρήστος Σπίρτζης, Γιάννης Σαρακιώτης και η πρώην βουλεύτρια Ελένη Αυλωνίτου.

Το ΠΑΣΟΚ εκπροσώπησαν η βουλευτής Τόνια Αντώνιου και το μέλος του Εκτελεστικού Πολιτικού Συμβουλίου Έφη Χαλάτση.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ Γιώργος Μότσιος, ο πρώην δήμαρχος Γαλατσίου Θεόδωρος Τούντας, η πολιτική αναλύτρια στην εταιρεία δημοσκοπήσεων RASS Μαρία Καρακλιούμη και ο εκδότης των εφημερίδων «Χτύπος», «Συνείδηση», «Αθηναϊκά Νέα» Αντώνης Κατοπόδης, ο οποίος είναι και πρόεδρος της Ένωσης Ιδιοκτητών Τοπικών Ημερήσιων Εφημερίδων Αττικής.

Παρέστησαν επίσης ο δήμαρχος Γαλατσίου Γιώργος Μαρκόπουλος, ο δημοτικός σύμβουλος και Εντεταλμένος Σύμβουλος της διαχείρισης των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων (ΠΑΛΑΙ) Μανώλης Πρωτονοτάριος, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης Κώστας Ζώμπος, οι αντιδήμαρχοι Γιάννης Κορρές και Κώστας Μπάστας και ο δημοτικός σύμβουλος Πέτρος Μαγκανάρης.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν, ο πρόεδρος Πελοποννησίων Γαλατσίου Τάσος Σμυρνής, ο πρόεδρος των Κρητικών Γαλατσίου Βασίλης Χαρισάκης, ο πρόεδρος των Επτανησίων Γαλατσίου Γιάννης Ζαβιτσάνος, ο πρόεδρος των Θεσσαλών Γαλατσίου Γιάννης Κουσαΐτης, ο γραμματέας των Ηπειρωτών Γαλατσίου Σταύρος Τσοπάνογλου, ο αντιπρόεδρος της Δράσης Στέλιος Μπακάλης και ο φιλόλογος και πρόεδρος της Ένωσης Ρουμελιωτών Νέας Ιωνίας Θανάσης Ραφτόπουλος.

Το πρώτο του βιβλίο εξέδωσε ο δημοσιογράφος Χρήστος Κιούπης, με τίτλο Θανάσης Χωσάδας ο λήσταρχος του χάους και του τρόμου. Το βιβλίο βασίζεται σε έγγραφα της περιόδου 1834- 1835 από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ) και έχει ως στόχο να φέρει στο προσκήνιο το «άλλο 1821», την Ελλάδα δηλαδή που δημιουργήθηκε μετά την Επανάσταση στην οποία κυρίαρχο ρόλο διαδραματίζει το ληστρικό φαινόμενο.

Συνέντευξη στον Γιώργο Τζίμα

Τι πραγματεύεται το πρώτο σας βιβλίο;
Το βιβλίο αποτελεί προϊόν ιστορικής έρευνας και αφορά στη ζωή ενός σχεδόν άγνωστου έως σήμερα λήσταρχου με το όνομα Θανάσης Χωσάδας. Η έρευνα αφορά στη δράση του που ανέπτυξε στην ευρύτερη περιοχή της Ρούμελης κατά τα έτη 1834 και 1835 και αναδεικνύει το «άλλο 1821», την Ελλάδα δηλαδή που δημιούργησε η Επανάσταση κατά των Οθωμανών.

Ποια ήταν η Ελλάδα εκείνης της εποχής;
Μέσα από ιστορικά έγγραφα των Γενικών Αρχείων του Κράτους (ΓΑΚ), αναδεικνύεται η Ελλάδα μιας πολύ μακρινής εποχής, που καθιστά σαφές ότι το νεοσύστατο Κράτος, είναι βυθισμένο στη βία ασύδοτων ένοπλων ομάδων. Εάν το 1821 είναι μια ιστορία ηρωικών κατορθωμάτων έναντι των Οθωμανών που αποτυπώνεται στο σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος», το «άλλο 1821», συμβολίζει την Ελλάδα των ατάκτων και του πλιάτσικου.

Και ο Χωσάδας τι ρόλο διαδραματίζει;
Ο Θανάσης Χωσάδας διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρώτη φάση της έκρηξης του ληστρικού φαινομένου. Τα έγγραφα στα ΓΑΚ, αποκαλύπτουν τις περιοχές που χτυπούσε, τις ληστείες και τους φόνους που διέπραττε κατά εμπόρων, αλλά και κατοίκων της περιοχής και τα μονοπάτια της διαφυγής του ίδιου και της συμμορίας του.

«Εάν το 1821 είναι μια ιστορία ηρωικών κατορθωμάτων έναντι των Οθωμανών που αποτυπώνεται στο σύνθημα “Ελευθερία ή Θάνατος”, το «άλλο 1821», συμβολίζει την Ελλάδα των ατάκτων και του πλιάτσικου»

Ποια είναι τα βασικά γνωρίσματα του ήρωα;
Για τη Βαυαρική τάξη πραγμάτων, είναι ο λήσταρχος του χάους και του τρόμου και αυτός είναι και ο τίτλος του βιβλίου. Οι αρχές απαιτούν «στενότερη παρακολούθηση και μεγαλύτερη αυστηρότητα για να εκλείψει το χάος», κάνοντας μάλιστα λόγο για «συνθήκες τρόμου»

Με αυτό ως δεδομένο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως επικίνδυνος για την Βαυαρική τάξη πραγμάτων;
Η «ηγεμονία» του Χωσάδα στις περιοχές της Ρούμελης, υποχρεώνουν τις αρχές να λάβουν μέτρα για να περιορίσουν τη δράση του. Η επικήρυξη του με το ποσό των 2.000 δραχμών, καθιστά σαφές ότι είναι επικίνδυνος για τη Βαυαρική τάξη πραγμάτων.

Ποιο είναι το στοιχείο που σας έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη εντύπωση από τη δράση του;
Ο Χωσάδας και η συμμορία του είναι ο φόβος και ο τρόμος στην περιοχή της Ρούμελης. Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι χωρίς αμφιβολία οι βιασμοί. Σε αναφορά μάλιστα από γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην περιοχή Ελευθεροχώρι –κοντά στη Λαμία-, οι χωροφύλακες χρησιμοποιούν τη φράση «εκόρεσαν και τρία κορίτσια»

Ποιες ήταν οι κορυφαίες στιγμές του λήσταρχου Χωσάδα και της συμμορίας του;
Η πρώτη είναι χωρίς αμφιβολία η ληστεία του πλούσιου εμπόρου Νόβα στη Ναύπακτο. Η εξιστόρηση των γεγονότων είναι συγκλονιστική, καθώς ο Χωσάδας και η συμμορία του, σκότωσαν τη μητέρα του εμπόρου, πήραν ομήρους τη σύζυγο και την κόρη του και έκλεψαν όσα χρήματα υπήρχαν στο σπίτι του. Η δεύτερη είναι η δολοφονία του λοχαγού Κράους στην περιοχή Σκαλί κοντά στο Μεσολόγγι από περίπου 80 ληστές υπό τον Χωσάδα, οι οποίοι κυκλοφορούν με μαύρη σημαία και μια τρομπέτα.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου στις 19:00 στο Πολιτιστικό Κέντρο «Καμίνι» του δήμου Γαλατσίου

Και πως γίνεται με αυτή την κινηματογραφική του δράση να μην συλλαμβάνονται;
Η απάντηση στο ερώτημα έχει σχέση με τα κρησφύγετα που χρησιμοποιούσε εκ των οποίων κάποια βρίσκονται έξω από τα σύνορα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους στα οποία δεν υπήρχε δυνατότητα παρέμβασης. Το δεύτερο στοιχείο που πρέπει να συνυπολογίζει κανείς είναι χωρίς αμφιβολία ο ρόλος των νομάδων κτηνοτρόφων που ήταν «το κινητό καταφύγιο των παράνομων» και το «φυτώριο ληστών».

Τι ήταν τελικά ο Χωσάδας;
Ο Χωσάδας ήταν σίγουρα ένας κυνηγημένος που με τη συμμορία του ζούσε εκτός της έννομης τάξης πραγμάτων εκείνης της εποχής. Το βιβλίο έρχεται να απαντήσει στο ερώτημα εάν η δράση του εντάσσεται στους κοινωνικούς ληστές -με την έννοια που δίνει ο Hobsbawm-, όπου οι απλοί άνθρωποι τους θεωρούν ήρωες, απελευθερωτές ή αγωνιστές της δικαιοσύνης, ή στους επαγγελματίες του είδους, που βιοπορίζονται από το ληστρικό φαινόμενο.

Το επικείμενο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και η ανάδειξη νέας ηγεσίας στο ΚΙΝ.ΑΛ. επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση τόσο για την ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου όσο και την αναζήτηση νέων συγκλίσεων.
Οι νέες συμμαχίες άλλωστε, είναι αναγκαίες σε τοπικές κοινωνίες όπως αυτή του Γαλατσίου, όπου κυριαρχεί ο κατακερματισμός του χώρου και η ηγεμονία μιας διοίκησης χωρίς ουσιαστικό όραμα για το αύριο της πόλης.
Σ’ αυτή τη νέα συγκυρία, θα περίμενε κανείς ότι όλοι θα μάθαιναν από τα λάθη του παρελθόντος και θα άνοιγε ο διάλογος για μια μεγάλη παράταξη που θα μπορούσε να οδηγήσει το Γαλάτσι με ασφάλεια στο μέλλον.
Δυστυχώς, κάποιοι, οι οποίοι στην προκειμένη περίπτωση είναι οι «σύντροφοι» του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνουν ότι παραμένουν προσκολλημένοι στις ιδεοληψίες του χθες και αρνούνται να αναλάβουν τις προσωπικές τους ευθύνες.
Για του λόγου το αληθές, θα σας αποκαλύψουμε σήμερα εμπιστευτικό κείμενο της τοπικής οργάνωσης που μέσα από ψέματα, μισές αλήθειες και ανακρίβειες, επιβεβαιώνει γιατί στις προηγούμενες εκλογές χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία.
Θα αναφερθούμε σε τρία ψέματα που είναι τα εξής:
– Ψέμα πρώτο: Αρχίζουμε με τη μεγάλη εικόνα, καθώς στο εισαγωγικό κείμενο αναφέρεται ότι «δε θέλουμε να συμβάλουμε σε περαιτέρω κάκιστη έκθεση του κόμματός μας στην τοπική κοινωνία, που μας έδωσε 37,27 %». Οι συντάκτες του κειμένου βέβαια ξεχνούν να γράψουν ότι στις δημοτικές εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 4,38%. Θα περίμενε κανείς να κάνουν τουλάχιστον την αυτοκριτική τους και να πουν ότι κάπου έκαναν λάθος, αλλά ούτε λέξη. Αυτή βέβαια είναι και η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ των γκρουπούσκουλων και του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ.
– Ψέμα δεύτερο: Στην προσπάθεια τους να δικαιολογήσουν το γεγονός ότι έφτιαξαν ένα καθαρά κομματικό ψηφοδέλτιο γράφουν τα εξής: «Είχαμε ιδιαίτερες συναντήσεις μετά, με την παράταξη της κας Ζέρβα, δύο επικεφαλής δημοτικών παρατάξεων προερχόμενους από το ΠΑΣΟΚ (Η. Μιμηγιάννης παλαιότερα, και Ν. Μαγκανάρης τότε) και με τον εν ενεργεία δημοτικό σύμβουλο με την παράταξη του Μαγκανάρη τον Χ. Κιούπη. Οι τρεις αυτοί συνομιλητές δεν είπαν ευθέως ότι θέλουν να είναι επικεφαλής ούτε ζήτησαν να υπαχθούν στη δημοτική μας παράταξη και να θέσουν υποψηφιότητα». Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική, αφού η σύναξη την οποία έκαναν ήταν τελείως προσχηματική. Το μόνο που ήθελαν ήταν κομπάρσους σε μια κακοστημένη παράσταση. Κάποιοι από εμάς –ακόμη και εάν μας αποκαλούσαν δεξιούς-, θέλαμε να συμβάλλουμε στην προσπάθεια. Όταν όμως αντιλαμβάνεσαι ότι αυτός που σε καλεί δεν σε θέλει, αποχωρείς. Και για να μην υπάρχουν αυταπάτες, καλό είναι να θυμηθείτε «σύντροφοι», δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών με ημερομηνία 07.01.2019 Ψάχνουν το πρόσωπο που θα ενώνει… και τίτλο «Ψάχνουν το πρόσωπο που θα ενώσει». Η ιστορία έδειξε ότι το πρόσωπο αυτό «βρέθηκε», είναι η κ. Σαπουνά που έλαβε 4,2%, ενώ ο κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ πήρε στην πόλη 37,27%.
– Ψέμα τρίτο: Οι συντάκτες του κειμένου γράφουν ότι «δεν ετέθη ουδέποτε θέμα ‘μπούλινγκ’ εναντίον του Βασίλη Μαστρογιάννη…. στις εσωτερικές διαδικασίες της παράταξης το 2018». Η αλήθεια όμως είναι ότι και στη δική του περίπτωση, λειτούργησε η λογική των περιχαρακώσεων και των ειλημμένων αποφάσεων. Στην ουσία δηλαδή, ήταν δεδομένο ότι θα υπονόμευαν τα ίδια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ την υποψηφιότητα του. Για όσους κάνουν ότι το ξεχνούν, αυτή η υποψηφιότητα είχε προταθεί από τον τότε γραμματέα Βασίλη Στεργιόπουλο και την πλειοψηφία της οργάνωσης, αλλά ο πρόωρος χαμός του ανέτρεψε τους συσχετισμούς, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει καθώς δεν υπήρχε πλέον στήριξη στο πρόσωπο του.
Εποχή τεράτων
Σε άρθρο του προηγούμενου μήνα, αναφέρθηκα στην ιστορική ρήση του Αντόνιο Γκράμσι «ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων».
Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα «σύντροφοι» και όλοι εσείς που ανήκετε στην ηγεσία της τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να μάθετε να κάνετε κάπου – κάπου και την αυτοκριτική σας.
«Σύντροφοι» του ΣΥΡΙΖΑ για ένα να είστε σίγουροι:
Ο κόσμος της προοδευτικής παράταξης θα τον βρει το δρόμο του και το καραβάνι θα προχωρήσει. Φροντίστε λοιπόν να είμαστε στο ίδιο καραβάνι!

 Σήμερα θα ήθελα να ταξιδέψουμε έστω και νοερά σε μια πόλη στην οποία είναι κυρίαρχες κάποιες περίεργες καταστάσεις.

Σ’ αυτή την πόλη που θα ταξιδέψουμε, κυριαρχούν ο πολικαντισμός αλλά και οι προσωπικές στρατηγικές επιβίωσης, ενώ είναι αισθητή η απουσία μιας παράταξης που έχει διάθεση για προσφορά.

Θα επιχειρήσουμε να δούμε τι συμβαίνει σ’ αυτή την πόλη μέσα από την ιστορική ρήση του Αντόνιο Γκράμσι «ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων».

Ας περιγράψουμε λοιπόν κάποιες καταστάσεις που δείχνουν τον «παλιό κόσμο» που κυριαρχεί σ’ αυτή την πόλη και «φωτογραφίζουν» το τις πταίει.

-Παλιό σε νοοτροπία είναι να ξέρεις ότι το Μετρό έρχεται και να μην ανοίγεις έναν διαρκή και εφ’ όλης της ύλης διάλογο με τον επιστημονικό και επιχειρηματικό κόσμο για να φτιάξεις μια πράσινη και βιώσιμη πόλη.

-Παλιό σε νοοτροπία είναι να περιμένεις την προεκλογική περίοδο προκειμένου να παρουσιάσεις προτάσεις για τους ελεύθερους χώρους, οι οποίες μπορούν να υλοποιηθούν από τώρα.
-Παλιό σε νοοτροπία είναι να ασκείς κριτική σε κάποιον αντιδήμαρχο και όχι στον ίδιο τον δήμαρχο, λόγω του ότι ανήκετε στο ίδιο πολιτικό κόμμα.
-Παλιό σε νοοτροπία είναι να εκλέγεσαι με μια παράταξη και να παίρνεις τελικά μεταγραφή σε μια άλλη, προκειμένου να ασκήσεις διοίκηση.
-Παλιό σε νοοτροπία, είναι η στρατηγική μιας παράταξης η οποία στις δημοτικές εκλογές παίρνει 4,38% και 1091 ψήφους, όταν ο πολιτικός φορέας τον οποίο και εκπροσωπεί, λαμβάνει στις εθνικές εκλογές 37,27% και 9.249 ψήφους.
-Παλιό σε νοοτροπία, είναι οι στρατηγικές κομματικών στελεχών που βρίσκουν «καταφύγιο» σε ιδεολογικούς τους αντιπάλους, αλλά…. χτυπούν αλύπητα την κυβέρνηση μέσα από τη εφημερίδα στην οποία εργάζονται.
-Παλιό σε νοοτροπία είναι να κάνεις μεταγραφή από τη μια παράταξη στην άλλη, μόνο και μόνο γιατί έτσι πιστεύεις ότι έχεις ελπίδες να διαδραματίσεις ρόλο.

Το…κενό
Αυτή δυστυχώς είναι «η εποχή των τεράτων», που οριοθετείται όπως γράφει ο Γκράμσι ανάμεσα στο θάνατο του παλιού και στη γέννηση του καινούργιου, το λεγόμενο «κενό».

Σ’ αυτή την εποχή του «κενού», της μεγάλης κρίσης και της έλλειψης συλλογικού οράματος, εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς ποιο είναι το καινούργιο που πασχίζει να γεννηθεί σ’ αυτή την πόλη.

Εύκολες απαντήσεις δεν υπάρχουν, αλλά σίγουρα δεν θα βρεθούν σύμφωνα με πρώην βουλευτή, σε πραξικοπηματικές τοποθετήσεις προσώπων που έφυγαν από ένα κόμμα για να επιστρέψουν όταν νίκησε στις εκλογές.

Μακρύς δρόμος
Το νέο πιθανότατα θα γεννηθεί από τις ζυμώσεις στην κοινωνία των πολιτών, που δεν συμβιβάζεται με τη μετριότητα και αναζητά προτάσεις και λύσεις που θα βγάλουν την πόλη από τη μετριότητα.

Ο δρόμος είναι σίγουρα μακρύς γιατί υπάρχουν και προσωπικές φιλοδοξίες και σκοπιμότητες που βάζουν προσκόμματα στην όποια προσπάθεια γίνεται για τη δημιουργία νέας προοδευτικής παράταξης.

Η εμπειρία δείχνει, ότι κάποιοι βολεύονται με την εκάστοτε εξουσία, η οποία ευνοείται από την «εποχή των τεράτων» γιατί έχει τη δυνατότητα να εμφανίζεται ως η μόνη επιλογή σταθερότητας.

Φρέσκιες ιδέες
Το ερώτημα που προκύπτει είναι τι θα πράξουν όσοι αρνούνται να συμβιβαστούν με την «εποχή των τεράτων».

Ίσως θα πρέπει να σκεφτούν ότι η πόλη έχει ανάγκη από φρέσκιες ιδέες και από ένα νέο μοντέλο διοίκησης που θα της δώσουν ελπίδα και προοπτική.

Σ’ αυτό το νέο περιβάλλον, οι συλλογικές διαδικασίες και ο ανοικτός διάλογος είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί με ασφάλεια στην ηγεμονία και αλλάζει τους συσχετισμούς δυνάμεων.

ΥΓ. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική