Το σημερινό θέμα είναι από τα θέματα που μπορεί κανείς να ψηφίσει έτσι ή αλλιώς, θετικά ή αρνητικά ή και να ψηφίσει με διαφορετικό τρόπο στο πρώτο θέμα και διαφορετικό στο δεύτερο, έχοντας για κάθε περίπτωση επιχειρήματα για αυτή του θέση.

Στάση και θέση που θα πρέπει για εμάς, να έχει διαμορφωθεί με αρχές και όχι με οποιεσδήποτε άλλες σκοπιμότητες.

Είναι επίσης από τα θέματα που εμείς ως Λαϊκή Συσπείρωση, θα μπορούσαμε να κατανοήσουμε κάποιον ή κάποιους που θα διαφωνήσουν με τη δική μας θέση, αλλά και για τους ίδιους λόγους να έχουμε διαφορετική προσέγγιση με κάποιον ή κάποιους που θα καταλήξουν πιθανά στην ίδια έκφραση ψήφου με εμάς.

Τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ έχουν συχνά και διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικές διαδρομές.

Συζητάμε ένα από τα σπουδαία προβλήματα της πόλης μας, «ανοιχτή πληγή που χάσκει» το είχαμε κάποτε χαρακτηρίσει. Συζητάμε ακριβώς για την έλλειψη της Κεντρικής Πλατείας, που για εμάς είναι μέρος του συνολικότερου προβλήματος έλλειψης πρασίνου και ελεύθερων χώρων.

Συζητάμε ακριβώς για την αναγκαιότητα ή όχι αυτής της πλατείας.

Αν δηλαδή εν τέλει η πλατεία αυτή, ως κοινόχρηστος χώρος πρασίνου, μπορεί να λειτουργήσει θετικά για τον Δήμος μας.

Η Λαϊκή Συσπείρωση απαντά καταφατικά στο ερώτημα αυτό. Ο κοινόχρηστος αυτός χώρος πρασίνου χρειάζεται στην πόλη μας.

Στο εισηγητικό των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου μας, η διευθύντρια τους κ. Αναγνωσταρά, επισημαίνει ανάμεσα στα άλλα τα εξής :

«Επιπλέον, στο ισχύον ΓΠΣ του Δήμου μας, που εγκρίθηκε με την υπ’ αριθ. 89132/5464/19-9-2019 απόφαση Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ (ΦΕΚ.797/τ.Δ/11-11-91) εκτιμήθηκε ότι η ανάγκη σε ελεύθερους χώρους (πλατείες – παιδικές χαρές) σε επίπεδο πόλης και για την περιοχή Περιβόλια ότι είναι 7,6 στρέμματα έκταση που δεν υφίσταται μέχρι σήμερα, για την συγκεκριμένη περιοχή, που βρίσκεται το συγκεκριμένο ΟΤ.

Η πόλη του Γαλατσίου, οικοδομήθηκε ραγδαία τα 30 και πλέον χρόνια, χωρίς αστικές εξυπηρετήσεις (πλατείες, άλση, ικανά πεζοδρόμια κλπ)..»

Και συνεχίζει η ΤΥ περιγράφοντας την εικόνα της πόλης μας:« Η εικόνα του Γαλατσίου στον κάτοικο και επισκέπτη, είναι μια εικόνα ενός συμπαγούς όγκου πολυκατοικιών, κυρίως των δεκαετιών του 70 ως και του 90» (εμείς θα προσθέταμε ως και τις αρχές της 1^ης δεκαετίας του 2000).

«Δεν διαθέτει ούτε ως δείγμα, μία αξιόλογη νεοκλασικού τύπου μονοκατοικία ή άλλα ενδιαφέροντα οικοδομήματα (δημόσια κτίρια, βιοτεχνικά κτίρια κ.α.) που διαθέτουν οι γειτονικές πυκνοκατοικημένες περιοχές της Κυψέλης και των Πατησίων..

Στο Γαλάτσι όμως, η μονοτονία των πολυώροφων πολυκατοικιών δεν σπάει ούτε από νεοκλασικά ή άλλα κτίρια, ούτε από ελεύθερους χώρους αστικού πρασίνου εντός της πόλης, με αποτέλεσμα η πόλη να έχει αναμφισβήτητα χαμηλή αισθητική. Οπτικά και μόνο, ένα συμπαγές και αδιάσπαστο κτιριακό περιβάλλον καταντά μονότονο και απωθητικό..»

Όλοι όσοι ζούμε στο Γαλάτσι, όχι μόνο αντιλαμβανόμαστε αυτή την πραγματικότητα αλλά την βιώνουμε επί δεκαετίες. Ξέρουμε ότι αυτή ακριβώς είναι η εικόνα της πόλης μας.

Όπως επίσης αντιλαμβανόμαστε ότι ακόμα και η τυχόν υπερψήφιση και εν τέλει θετική απόφαση για τη δημιουργία αυτού του κοινόχρηστού χώρου πρασίνου – πλατείας, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ πλέον δυστυχώς να αλλάξει αυτή την εικόνα που πριν περιγράφτηκε, μπορεί όμως να την βελτιώσει.

Για την θλιβερή αυτή εικόνα, κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μας να εκφράσουμε ως Λαϊκή Συσπείρωση ένα ερώτημα :

ΓΙΑΤΙ;

Γιατί και ποιοι ευθύνονται για την σημερινή αυτή θλιβερή κατάσταση;

Για εμάς,  είναι επιβεβλημένο οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα του Δήμου μας να βγάλουν στο σημείο αυτό ορισμένα σημαντικά πολιτικά συμπεράσματα και να αντιληφθούν τις γενικές οικονομικές νομοτέλειες που οδήγησαν εδώ.

Αρχικά να σημειώσουμε, ότι η πολεοδομική ανάπτυξη γενικά αποτυπώνει και απηχεί λειτουργικά και μορφολογικά τα οικονομικά συμφέροντα και τις προτεραιότητες της κυρίαρχης τάξης και τα χαρακτηριστικά των σχέσεων παραγωγής.

Στην μεταπολεμική  Ελλάδα αυτό υλοποιήθηκε με ένα μίγμα δράσης του κεφαλαίου και πολιτικών και παρεμβάσεων του Κράτους όπου κυρίαρχο ρόλο έπαιξε η άναρχη και «αυθόρμητη» λειτουργία της αγοράς.

Κυρίαρχο εργαλείο για την εφαρμογή της παραπάνω λειτουργίας με σκοπό την μεγιστοποίηση των κερδών, υπήρξε για δεκαετίες το εργαλείο της αντιπαροχήςπου εμπεριέχει τους εξωπραγματικούς για τα πλάτη των οδών συντελεστές δόμησης. Με αυτό, παράλληλα προς τα παραπάνω, υλοποιήθηκε σημαντικό μέρος της λειτουργίας ενσωμάτωσης ευρύτατων ενδιάμεσων κοινωνικών στρωμάτων και μεγάλου μέρους της εργατικής τάξης.

Στα πλαίσια αυτά το Γαλάτσι έγινε τόπος υποδοχής κύρια των νησιωτών εσωτερικών μεταναστών και η πόλη αναπτύχθηκε ραγδαία ειδικά στη δεκαετία του ’70 και μετά. Άρχισε η διαδικασία διαδοχικού χτισίματος κάθε προσφερόμενου για κεντρική πλατεία οικοδομικού τετραγώνου.

Η δράση του κεφαλαίου με την αντιπαροχή και τα διαδοχικά σχέδια πόλης ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ, ΑΡΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, που τα ενέκρινε και δεν παρενέβη τουλάχιστον πριν το 1995 και αυτό στα λόγια, ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.

Χαρακτηριστικά, διαβάζοντας το εισηγητικό του κ. Δημάρχου από το οποίο διαπιστώνουμε από το 1995 κιόλας το κεντρικό ΣΧΟΠ (Συμβούλιο Χωροταξίας – Οικισμού – Περιβάλλοντος) του ΥΠΕΧΩΔΕ, κατά τη συνεδρίασή του τον Ιούνιο του 1995, γνωμοδότησε ότι θα πρέπει να χαρακτηριστεί όλο το οικοδομικό τετράγωνο ως χώρος κοινόχρηστου πρασίνου (βλ. γνωμοδότηση).

Έχουμε λοιπόν δεκάδες συζητήσεις και ομόφωνες ή κατά πλειοψηφία αποφάσεις για την Κεντρική Πλατεία – Χώρο Κοινόχρηστου Πρασίνου εδώ και δεκαετίες, αλλά όχι Κεντρική Πλατεία. Αντί για αυτήν είχαμε πολλές δεκάδες πολυκατοικίες, όχι μόνο από αντιδημάρχους προηγούμενων διοικήσεων, αλλά και από προηγούμενο δήμαρχο – κατασκευαστή.

Συμπέρασμα από τα παραπάνω : Το κεφάλαιο κοντά μισό αιώνα αποκόμισε μεγάλα κέρδη σε τέτοιο βαθμό ώστε λόγω των παραπάνω πολιτικών ευθυνών «κατανάλωσε» σε βάρος της κοινωνικής ζωής, της υγείας, της αντισεισμικής προστασίας και τηςγενικότερης ποιότητας ζωής του λαού όλες τις κατάλληλες εκτάσεις για κεντρική πλατεία. Με αυτό τον τρόπο πλήρωσαν μια φορά οι Γαλατσιώτες την κεντρική τους πλατεία χωρίς μάλιστα να την αποκτήσουν.

Ως Λαϊκή Συσπείρωση, ο συνδυασμός του ΚΚΕ, επιμένουμε στην ανάγκη να πάρουν ανάσα οι λαϊκές οικογένειες, πιέζοντας για να γίνουν συγκεκριμένα έργα και απαλλοτριώσεις όπου χρειάζεται στο Δήμο Γαλατσίου.

Για να κάνουμε αξιόπιστη αντιπολίτευση και στο Δήμο και στην Κυβέρνηση, πρέπει να ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι τα βασικά χρηματοδοτικά εργαλεία των Δήμων, και από τη σημερινή Κυβέρνηση της ΝΔ και από την προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ και από όλες τις προηγούμενες, οι ΚΑΠ έχουν οδηγηθεί σε σφαγή και οι δε ΣΑΤΑ σε μηδενισμό. Αυτό σημαίνει ότι οι Δήμοι για να συνεχίσουν να λειτουργούν καταφεύγουν στο δανεισμό. Δεν θα σταματήσουμε να αναδεικνύουμε τις ευθύνες αυτές και των αστικών κομμάτων και δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων που στηρίζουν και στηρίζονται από αυτά.

Από εκεί και πέρα, είναι αξιόπιστη η σημερινή Δημοτική Αρχή να προχωρήσει την όλη διαδικασία, η οποία αφορά είτε τις διαπραγματεύσεις με τους ιδιοκτήτες, είτε τις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες για τη δανειακή σύμβαση, είτε τις διαπραγματεύσεις με την Αττικό Μετρό για συμβολή στο έργο της διαμόρφωσης της πλατείας ;

Εμείς δεν μπορούμε να δικάσουμε προθέσεις. Αν η σημερινή δημοτική αρχή αλλάξει ρότα σχετικά με τις σημερινές δεσμεύσεις, έχει την ευθύνη της κωλοτούμπας. Εμείς επιμένουμε να μην κάνουμε απλά αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, στη λογική του όλα ή τίποτα. Είναι άλλο πράγμα να ξεχωρίζεις ποια εξουσία και ποια Κυβέρνηση χρειάζεται η χώρα και άλλο να πιέζεις και να επιμένεις στην ανάγκη να πάρουν ανάσα οι λαϊκές οικογένειες, είτε καταθέτοντας τροπολογίες στη Βουλή είτε πιέζοντας για συγκεκριμένα ζητήματα στο Δήμο.

Ως Λαϊκή Συσπείρωση, δεν τοποθετούμαστε σήμερα, στην ουσία των χρήσεων και του αρχιτεκτονικού σχεδίου της πλατείας, καθώς δεν τίθεται στη σημερινή συνεδρίαση ως ζήτημα. Παρόλα αυτά, διακηρύσσουμε προκαταβολικά την κάθετη αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε μορφής εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση, ή σε αρχιτεκτονικές λύσεις οι οποίες θα υποβαθμίζουν το πράσινο και θα τσιμεντοποιούν την πλατεία.

Βάσει των παραπάνω, προτιθέμεθα σήμερα να υπερψηφίσουμε τα 2 θέματα που εισάγονται, διατηρώντας φυσικά το δικαίωμά μας, να τοποθετηθούμε επί της δανειακής σύμβασης, όταν αυτή έρθει για συζήτηση με αναλυτικά στοιχεία σε επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο.

Σας ευχαριστούμε