Βγάλαμε και Πρόεδρο ΚΑΠΗ και παιδικών σταθμών τον Μανιάτη.

Βγάλαμε και Πρόεδρο αναπτυξιακής τον Μπουγιούκα.

Αυτή τη φορά χωρίς αρνητικές ψήφους και χωρίς γκρίνιες και συντροφικά μαχαιρώματα…

Η «γκρίνια» πάντως παραμένει και στη διοίκηση και στην αξιωματική αντιπολίτευση…

Είχαμε και στον ΣΥΡΙΖΑ διάσταση απόψεων…

Όλοι αυτοί προσπαθούν να μας πούνε ότι «όλα είναι καλά και ωραία»…

Εγώ λέω ότι σιγά σιγά το «καζάνι» θα ζεσταίνεται και η θερμοκρασία θα ανεβαίνει…

Προς το παρών αρκετοί «κάνουν το κορόιδο και σωπαίνουν» όπως λέει το τραγούδι…

Είναι νωρίς ακόμη και συμφέρει η ηρεμία και η… μη αντιπαράθεση σε όλους.

Έχω και αποδείξεις και ονόματα αλλά περιμένω…

Τώρα για την κεντρική πλατεία στο χθεσινό Δ.Σ. τα πράγματα είναι λίγο μπερδεμένα…

Ενημέρωση και κόστος της ιστορίας δεν υπάρχει…

Τουλάχιστον στους περισσότερους.

Και εννοώ εκλεγμένους.

Εγώ λέω ότι το νούμερο θα ανέβει αρκετά ψηλά.

Δεν ξέρω αν αυτή η πλατεία είναι αυτό που έχει ανάγκη σήμερα η πόλη μας…

Δεν ξέρω εάν όλα «θα γίνουν όμορφα» μόλις τελειώσει και θα χαιρόμαστε όλοι μαζί…

Εγώ βλέπω μια σκληρή πραγματικότητα για τον απλό κόσμο του Γαλατσίου και ίσως αυτά τα χρήματα που θα κοστίσει η πλατεία να έλυναν πολλά πράγματα στην καθημερινότητα του Γαλατσίου.

Ο Παναγιώτου πάντως «έριξε λάδι στη φωτιά» με όσα είπε…

Δεν λέω να μην έχει πλατεία το Γαλάτσι για να μην παρεξηγηθώ κιόλας…

Αναρωτιέμαι για θέματα προτεραιότητας…

Βάζω μπροστά σχολεία, κοινωνικό έργο, δρόμους, δημοτικά τέλη και πολλά άλλα…

Εάν τα λεφτά περισσεύουν τότε λέμε «πάμε πλατεία».