Περνώντας λοιπόν ένα καλοκαίρι μέσα στην αβεβαιότητα και το άγχος, μη μπορώντας να προγραμματίσουν την ζωή και την καθημερινότητά τους από την νέα σεζόν, και έτοιμοι ακόμα και να χρυσοπληρώσουν για μια θέση σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό αν δεν έχουν άλλη λύση, οι γονείς αποτελούν ακόμα μερικά θύματα της πολιτικής που τσακίζει τις ζωές μας, που κόβει χρήματα από τις ανάγκες μας γιατί είναι κόστος και τα δίνει στις πολεμικές δαπάνες και τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών.

Βέβαια κατά τα λεγόμενα του Δημάρχου για όλα αυτά θα έπρεπε να λέμε και ευχαριστώ, αφού στον Δήμο μας χτίζονται νέοι παιδικοί σταθμοί, ενώ σε άλλους δήμους όχι. Άσχετα από το γεγονός ότι οι δύο παιδικοί σταθμοί που λειτουργούν στο νέο κτίριο στην οδό Παπαφλέσσα, υπήρχαν ήδη και στεγάζονταν σε παλιά ίσως και ακατάλληλα κτίρια και στην ουσία μιλάμε για την δημιουργία μερικών επιπλέων θέσεων για βρέφη, που δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες. Χαρ ακτ ηρισ τικά πέρσι έγιναν 1 90 αιτήσεις για βρέφη κα ι δεκτά έγιναν μόλις τα

 47! Ταυτόχρονα ο παιδικός σταθμός επί της οδού Μεσσηνίας, που υποτίθεται θα λειτουργήσει από Σεπτέμβρη είναι ακόμα υπό κατασκευή και δεν βρίσκεται στις επιλογές των γονιών κατά την υποβολή της αίτησης.

Με αυτόν τον τρόπο δεκάδες παιδιά και στην περιοχή μας θα στερηθούν για άλλη μια χρονιά το δικαίωμα στην προσχολική φροντίδα και αγωγή. Γιατί πέρα από το ζήτημα της φύλλαξης ώστε οι μαμάδες να μπορέσουν να εργαστούν, η προσχολική αγωγή είναι δικαίωμα με πολλαπλά οφέλη στην ανάπτυξη των παιδιών μας.

Τι συμβαίνει όμως και με τα παιδιά που είναι ήδη σε κάποιον παιδικό σταθμό του Δήμου μας; Ποια είναι η κατάσταση εκεί; Παρά την ειδυλλιακή εικόνα που προσπαθεί να παρουσιάσει η δημοτική αρχή και σε αυτό το θέμα και να επιβάλλει σιγή ιχθύος για το όποιο πρόβλημα μπορεί να προκύπτει, όσο κι αν δεν τους αρέσει, αυτά βγαίνουν τελικά στην επιφάνεια. Από ελλείψεις σε υλικά και αναλώσιμα που πολλές φορές οι ίδιοι οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να πληρώνουν για να μπορέσουν να επιτελέσουν το έργο τους και να προσφέρουν στα παιδιά μας αυτά που έχουν ανάγκη, μέχρι τους σοβάδες που έπεσαν πριν έναν χρόνο από τοίχο που βλέπει σε αυλή που παίζουν παιδιά σε σταθμό του Δήμου και ακόμη δεν έχει επισκευαστεί με γνωστές δικαιολογίες κα.

Παράλληλα, οι εργαζόμενοι στους παιδικούς σταθμούς, οι άνθρωποι που κάθε μέρα γίνονται μια ζεστή αγκαλιά για τα παιδιά μας, δέχονται συνεχώς χτυπήματα στο δικαίωμα τους στην μόνιμη – σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Πέρα από τις πρόσφατες συζητήσεις για τις αλλαγές στον τρόπο που θα προσλαμβάνονται, ήδη δουλεύουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μέσω προγραμμάτων, ΕΣΠΑ κλπ, κάτι που αργά ή γρήγορα οδηγεί στην ανεργία. Ειδικά όσων αφορά το ΕΣΠΑ, ολοκληρώνεται το 2026.

Ο Σύλλογος Γυναικών Γαλατσίου καλεί κάθε μαμά, κάθε εργαζόμενη στους παιδικούς σταθμούς, κάθε γυναίκα να παλέψει για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση.

Μέσα από τον σύλλογό μας αλλά και το σωματείο εργαζομένων στον Δήμο Γαλατσίου να διεκδικήσει:

–Να εξασφαλίζεται από το κράτος για όλα τα παιδιά – από τη γέννησή τους μέχρι την είσοδό τους στο σχολείο – θέση σε προσχολική δομή δημόσια και δωρεάν. Χωρίς voucher, χωρίς τροφεία, χωρίς χρήματα γονιών ή εργαζομένων για να καλύψουν λειτουργικές δαπάνες, εξόδους, πολιτιστικές δράσεις. Παιδικοί σταθμοί, τόσοι όσοι καλύπτουν τις ανάγκες όλων των παιδιών.

–Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων, (παιδαγωγών, βρεφονηπιοκόμων, νηπιαγωγών, ψυχολόγων, παιδιάτρων, λογοθεραπευτών, εργοθεραπευτών) και βοηθητικού προσωπικού (καθαριστών, τραπεζοκόμων, μαγείρων) για όλους τους σταθμούς.

–Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στους παιδικούς σταθμούς χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες με 6ωρο, 5ημερο, 30ωρο.

–Κτίρια σύγχρονα, ασφαλή, με τους αναγκαίους χώρους για το παιχνίδι, τη σίτιση, την ξεκούραση των παιδιών.

Η προσχολική αγωγή και φροντίδα είναι δικαίωμα για τα παιδιά μας και πρέπει να παρέχεται δωρεάν, ως υποχρέωση του κράτους, και όχι να καταλήγει ατομική υπόθεση κάθε οικογένειας.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ (ΜΕΛΟΣ ΟΓΕ)